Lyrics and translation Petri Laaksonen - Viimeinen Talvi
Kun
päättyy
talvi
viimeinen,
Когда
зима
закончится
в
последний
раз,
Hän
saapuu
halki
metsien,
Он
прибывает
через
лес,
Hän
päällä
tuntureiden
seisoo,
Он
стоит
на
вершине
холмов,
Ja
korret
maahan
vaipuvat
И
стебли
падают
на
землю
Ja
oksat
tervehdykseen
taipuvat.
И
ветви
склоняются
в
приветствии.
Ja
niin
kuin
tulen
loimu
hän,
И,
подобно
вспышке
огня,
он
Käy
halki
kaiken
pimeän.
Прошел
сквозь
всю
тьму.
Jo
silmut
puhkeavat
kukkaan,
Бутоны
уже
распускаются,
Ja
kaikki
laaksot
laulavat,
И
все
долины
поют,
Kyyhkyset
lentoon
nousevat
Голуби
взлетают.
Ja
kaikki
vuoripurot
soivat.
И
зазвенят
все
горные
ручьи.
Jo
väistyy
routa,
Мы
струсили,
Yö
kyynelten,
Ночь
слез.,
Ja
valo
saapuu.
И
приходит
свет.
Se
valtaa
sydämen.
Это
захватывает
сердце.
He
saavat
riemun,
Они
получают
острые
ощущения,
Se
loistaa
kasvoilta
Он
сияет
с
лица
Ja
kodittomat,
hyljätyt
И
бездомные,
брошенные
Hän
juhlasaattoon
kutsuu
nyt.
Сейчас
он
созывает
процессию.
He
nauravat
ja
unelmoivat,
Они
смеются
и
мечтают,
Ja
lapset
päänsä
nostavat,
И
дети
поднимают
головы,
Kun
kielet
särjetyt
taas
soivat.
Когда
сломанные
языки
зазвенят
снова.
He
esiin
käyvät
piiloistaan
Они
выходят
из
своих
укрытий
Lyöntien
jäljet
kasvoillaan,
Следы
от
ударов
на
его
лице,
Ja
pelko
ihmetykseen
vaihtuu,
И
страх
сменяется
Удивлением,
Kun
hänen
jalanjäljissään
Когда
по
его
стопам
Noin
kaikki
syttyy
elämään
Вот
как
все
воплощается
в
жизнь
Ja
kipu
eilisen
on
poissa.
И
вчерашняя
боль
ушла.
Rate the translation
Only registered users can rate translations.
Writer(s): Anna-mari Kaskinen, Petri Laaksonen
Attention! Feel free to leave feedback.