Текст и перевод песни Μαρία Δημητριάδη - Antonio Torres Heredia
Ξάφνου
στον
ποταμό
από
πέρα
φωνές
ξεσκίσαν
τον
αγέρα.
Внезапно
в
реке
за
голосами
разорвалась
Агера.
Έμπηγε
κάπρου
δαγκωνιές
μες
στα
ψηλά
ποδήματα
Он
кусал
кабана
за
свои
высокие
ноги.
χίμαγε
κι
έκανε
βουτιές
σαν
δελφινιού
πηδήματα.
он
горбился
и
нырял,
как
прыгающий
дельфин.
Η
τραχηλιά
του
η
κρεμεζιά
μούσκεψε
μες
στα
αίματα
Кремезия
на
его
шее
пропиталась
кровью
μα
οι
κάμες
ήταν
ήταν
έξι
και
δεν
εμπόραε
πια
ν′
αντέξει.
но
кэмов
было
шестеро,
и
я
больше
не
мог
этого
выносить.
Αχ,
Αντονίτο
Ελ
Καμπορίο,
φεγγαρομελαμψέ
μου
Ах,
Антонито
Эль
Камборио,
затми
меня
κι
ασπρογαρούφαλέ
μου.
и
мой
белый
ребенок.
Αχ,
Αντονίτο
Ελ
Καμπορίο,
π'
άξιζες
μια
βασίλισσα
Ах,
Антонито
Эль
Камборио,
ты
заслужил
королеву
μνημόνεψε
την
Παναγιά
τι
τώρα
θα
σε
φάει
το
κρύο
напомни
Деве
Марии,
что
теперь
холод
съест
тебя
τι
τώρα
θα
πεθάνεις
πια.
что
теперь
ты
больше
не
умрешь.
Στην
άκρη
εκεί
του
ποταμού
τρεις
γλώσσες
βγήκε
το
αίμα
του
Там,
на
берегу
реки,
три
языка
вытекли
из
его
крови
τρεις
γλώσσες
βγήκε
το
αίμα
του
στην
άκρη
εκεί
του
ποταμού
три
языка
вышли
из
его
крови
там,
на
краю
реки
κι
ανάγειρε
την
κεφαλή
με
τα
σφιγμένα
χείλη
и
он
поднял
голову
со
сжатыми
губами
και
τότε
πια
καμιά
φωνή
μόνο
εφωτίστη
ο
ουρανός
а
потом
ни
одного
голоса,
только
небо
осветилось
κι
άγγελος
βεργολυγερός
ήρθε
και
τ′
άναψε
καντήλι.
и
Ангел
верголигерос
пришел
и
зажег
свечу.
Оцените перевод
Оценивать перевод могут только зарегистрированные пользователи.
Внимание! Не стесняйтесь оставлять отзывы.