Hello - Ida Redig translation in German

Hello

محکم تر از پول لای کلی دشمنو دوست
اون وایسادا پشتمو دوخت
انگار ایندفه نوبتمون شده بود
یه چی میگفت نه ایندفه رو بمون

هرچی دلت میخواد و بگو
زندگی کوتاهه مثل دور موت
خودت خوب میدونی پس بکن و بتون
ترس و تهدید کردن از بیخ خندیدن بهم و قلبم نریخت
این مسیر برگشتی نبود نبود مثل هر رفتنی
من اومدم ما شم با تو ، تو جاده خاکی همراه شم با تو
هیچ چی از این دنیا تو جیب هام نی
یه عمر کردم تو شلوارم پاتو
تو این اتاق ده متری هر روز بیشتر از دیروز نخ کش میشم
هنو نگاه میکنم تو دستت چی هست ؛ حیف که رپ ارثی هست
دزد ها برای ما از دم قسطی رفت ، پول حواسمو پرتش میکرد
هر چرتی رو ربط بت میدن ، حیف که رپ ارثی هست
اومد دنیا وقتی بارون میزد ، سریع آتش ولی آروم پیش رفت
بیدارم و چطور داغون میشم ، به خودش اومد و دید دو روز بیشتر نیست
خودت بگو غیر اینه ؟، یه بار فرصت زندگیمه
حالا یکی سفت میگیره ، یکی شوخی میکنه یکی جدی میگه
خوده خودش مسئول هرچی که تو زندگیش ممنوعه پس چی
جلوی هر چلغوزی خم شی که رد شی نه این تو دستور من نی
هنوز زنده ام بی منت ، هی ساختم هی رفت زیرش نه
باز کردم و یکی تعطیلش کرد
هیچی رو هیچکی نمیکنه تقدیمت مرد
صد بار هم خورد کفگیرت تش ، دویست دفعه بگو من میرسم
بلند شو از منه هر کی بهتر ، همه باید تسلیم تصمیمت شن
اومد دنیا وقتی بارون میزد ، سریع آتش ولی آروم پیش رفت
بیدارم و چطور داغون میشم ، به خودش اومد و دید دو روز بیشتر نیست
من نمیدونم کی کجا گفت کی چیکار کرد ، کی جا خورد
خودمو نگه داشتم تو این اتاق خشک
تو هم که تحمیل دعام کن
چون همه خواب های رنگیم رو آب برد
دزدیم انگار رفتیم تو سانسور ، رپ شطرنجی ترین تصویر سال شد
انگار همه قاتلا کشک ، کاسب ها کشک
هنر و رپ و راه ما کشک ؟
بگو رو صورت هاشون آب بپاشن ، نبندن راه اضافه تا چپ آ
دیدی چپم اما آب بپا کرد ، دیگه نمیخوایم اگه باشه با شرط
من رو این زمین یه بار زنده ام ، باید باشه اونجوری که خواسته باشم
آ ...

Hallo

Stärker als Geld, zwischen all den Feinden und Freunden
Er stand da und hat mich hintergangen.
Als ob dieses Mal wir an der Reihe gewesen wären.
Etwas sagte, nein, bleib dieses Mal.

Sag alles, was dein Herz begehrt.
Das Leben ist kurz, wie ein Haarschnitt.
Du weißt es selbst gut, also tu es und sei fähig.
Sie haben mich von Grund auf ausgelacht, mit Angst und Drohungen, aber mein Herz zerbrach nicht.
Dieser Weg hatte keine Rückkehr, nicht wie jedes andere Gehen.
Ich kam, um mit dir eins zu werden, dich auf dem unbefestigten Weg zu begleiten.
Nichts von dieser Welt ist in meinen Taschen.
Ein Leben lang habe ich deine Lasten getragen.
In diesem zehn Quadratmeter großen Raum werde ich jeden Tag mehr zerfasert als gestern.
Ich schaue immer noch, was du in der Hand hältst; schade, dass Rap erblich ist.
Die Diebe sind für uns auf Ratenzahlung gegangen, Geld hat meine Aufmerksamkeit abgelenkt.
Jeden Unsinn bringen sie mit dir in Verbindung, schade, dass Rap erblich ist.
Er kam zur Welt, als es regnete, war schnell Feuer und Flamme, ging aber langsam voran.
Ich bin wach und wie ich zugrunde gehe, er kam zu sich und sah, dass es nicht mehr als zwei Tage sind.
Sag selbst, ist es anders? Es ist die eine Chance meines Lebens.
Jetzt nimmt es einer fest, einer macht Witze, einer sagt es ernst.
Er selbst ist verantwortlich für alles, was in seinem Leben verboten ist, was also?
Sich vor jedem Dummkopf beugen, um vorbeizukommen, nein, das ist nicht meine Art.
Ich lebe noch, ohne Gunst, ich baute immer wieder auf, und immer wieder ging es den Bach runter, nein.
Ich öffnete es wieder, und jemand schloss es.
Niemand schenkt dir etwas, mein Lieber.
Auch wenn dein Löffel hundertmal den Boden des Topfes berührt, sag zweihundertmal, ich werde es schaffen.
Steh auf, wer auch immer besser ist als ich, alle müssen sich deiner Entscheidung unterwerfen.
Er kam zur Welt, als es regnete, war schnell Feuer und Flamme, ging aber langsam voran.
Ich bin wach und wie ich zugrunde gehe, er kam zu sich und sah, dass es nicht mehr als zwei Tage sind.
Ich weiß nicht, wer wo was gesagt hat, wer was getan hat, wer einen Schreck bekommen hat.
Ich habe mich in diesem trockenen Raum gehalten.
Du auch, der du mir aufgezwungen wurdest, bete für mich.
Denn das Wasser hat all meine bunten Träume davongetragen.
Wir haben gestohlen, als wären wir in die Zensur geraten, Rap wurde zum meistverpixelten Bild des Jahres.
Als wären alle Mörder Unsinn, die Händler Unsinn.
Kunst und Rap und unser Weg, Unsinn?
Sag ihnen, sie sollen sich Wasser ins Gesicht spritzen, nicht den zusätzlichen Weg nach links blockieren, ah.
Du hast gesehen, ich bin eigenwillig, aber es hat Wellen geschlagen, wir wollen es nicht mehr, wenn es an Bedingungen geknüpft ist.
Ich lebe nur einmal auf dieser Erde, es muss so sein, wie ich es gewollt habe.
Ah...