พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ - เหตุเกิดที่รัฐฉาน - Live - translation of the lyrics into Russian

Lyrics and translation พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ - เหตุเกิดที่รัฐฉาน - Live




เหตุเกิดที่รัฐฉาน - Live
Происшествие в штате Шан - Live
เธออายุ 12 ตอนออกจากบ้าน
Тебе было 12, когда ты ушла из дома,
บอกไปไม่นาน แค่ไปเลี้ยงวัว
Сказала, ненадолго, лишь коров пасти.
จากกลางวันจนค่ำ ก็ไม่พบตัว
От полудня до вечера, тебя не нашли,
เธอหายไป
Ты пропала.
ไปซุกซนที่ไหน เด็กสาวไทยใหญ่
Где ты заигралась, девочка тайка из Шана?
เจ้าจะรู้บ้างไหม แม่พ่อห่วงหวง
Знаешь ли ты, как мать с отцом о тебе волнуются?
มีเด็กสาวไม่น้อย ค่อยๆหายตัว
Много девочек так, по одной, пропадают,
แล้วหายไป
И исчезают.
พวกผู้ชายไปรบ รบเพื่อไทยใหญ่
Мужчины ушли воевать, сражаться за Шан,
เสียงปืนดังต่อไป ก้องทั่วรัฐฉาน
Звуки выстрелов не смолкают, гремят по всему штату.
พวกผู้หญิงอยู่บ้าน ก้มหน้ารับกรรม
Женщины остались дома, склонив головы, принимают судьбу,
จากสงคราม
От войны.
*นั่นก็โดนข่มขืนนี่ก็โดนข่มขืน
*Ту изнасиловали, и эту изнасиловали,
ทั้งกลางวันกลางคืน บ้างก็โดนฆ่าตาย
И днем, и ночью, а некоторых убили.
บ้างปล่อยชีวิตไว้ ความเป็นคนอยู่ไหน
Некоторых оставили в живых, но где же человечность?
ไม่มีตนมีตัว มีแต่ความหวาดกลัว
Нет ни личности, ни достоинства, лишь страх.
นั่นก็โดนข่มขืนนี่ก็โดนข่มขืน
Ту изнасиловали, и эту изнасиловали,
ทั้งกลางวันกลางคืน บ้างก็โดนฆ่าตาย
И днем, и ночью, а некоторых убили.
บ้างปล่อยชีวิตไว้ ความเป็นคนอยู่ไหน
Некоторых оставили в живых, но где же человечность?
ไม่มีตนมีตัว มีแต่ความหวาดกลัว
Нет ни личности, ни достоинства, лишь страх.
เธออายุ 12 ตอนออกจากบ้าน
Тебе было 12, когда ты ушла из дома,
บอกจะไปไม่นาน แค่ไปเลี้ยงวัว
Сказала, ненадолго, лишь коров пасти.
จวบจนถึงวันนี้ ไม่เคยพบตัว
И до сего дня тебя не нашли,
เธอหายไป
Ты пропала.
พบว่าถูกยิงทิ้งเหมือนๆคนอื่น
Нашли тебя застреленной, как и других,
ถูกลากไปข่มขืน แล้วฆ่าตาย
Затащили, изнасиловали и убили.
ศพไม่เคยถูกฝัง ย้ำเตือนใจไทยใหญ่
Тело так и не похоронили, как напоминание народу Шана,
ให้หลาบจำ ให้จดจำ ไว้ในใจไทยใหญ่
Чтобы помнили, чтобы навсегда запомнили, народ Шана.





Writer(s): Pongsit Kampee


Attention! Feel free to leave feedback.