Bir Acayip Adam

Suphi Suphi bir acayip adam
Suphi Suphi benim canım ciğerim

Kimse bilmez nereli olduğunu

Suphi Suphi bir acayip adam
Suphi Suphi susar akşam oldumu

Bir cebinde Das Kapital
Bir cebinde Das Kapital
Bir cebinde, kenevir tohumu

Suphi Suphi bir acayip adam
Suphi Suphi benim canım ciğerim

Fırtınadan arta kalmış bir teknede
tevekkül içinde
Görkemli sakalı ve iğreti parkasıyla
gizlediği macerasıyla
Bir acayip adam yaşardı
Akşamları susardı
ben konuşsam kızardı
Bir surgun kasabasiydi
bir eski zamandı
Hazirandı
Çocuktum
evden kaçmıştım
gelip ona sığınmıştım
Küçücük bir koydu
sığdı
burayı keşfeden belki oydu
Uzaktan kasabanın ışıkları yanardı
içim anneyle dolardı
ağlardım
Suphi şöyle bir gözatardı
Gizli bir cigara sarardı
Ağlardı
Sonra barışırdık; ben flüt çalardım
Cigara sönerdi
Ağlardık
Nerden geldiğini bilmezdim
kimsesizdi
belki kimliksizdi
Onun macerası onu ilgilendirirdi
kimseye ilişmezdi
Birşeylere küfrederdi hep
tedirgin bir balık gibi uyurdu
Bazen kaybolurdu
arardım
yağmurun altında dururdu
Bir kalın kitabı vardı
cebinde dururdu
hergün okurdu
Ben bişey anlamazdım
kapağını seyreder duymazdım
Sakallı bir resimdi kimdi ne kadar mütebessimdi
Sordum birgün Suphi'ye
söylediklerini niye anlamıyorum diye
"Bildiklerini dedi yüzleştir hayatla ve sınamaktan korkma
doğruyla yanlışı o zaman ayırabilirsin ve onu anlayabilirsin"
Sonra gülerdi
günlerim yüzlerce ayrıntıyı merak etmekle geçerdi
Sonra yine akşam olurdu
Suphi susardı
ben konuşsam kızardı
Tekneye martılar konardı
yüreğim Suphiye yanardı; ağlardım
Suphi denize tükürürdü, gökyüzünü tarardı
ağlardı
Sonra barışırdık
Ben flüt çalardım
Yildiz kayardi
Ağlardık

Suphi Suphi bir acayip adam
Suphi Suphi benim canım ciğerim

Kimse bilmez nereli olduğunu

Suphi Suphi bir acayip adam
Suphi Suphi susar akşam oldumu

Bir cebinde Das Kapital
Bir cebinde Das Kapital
Bir cebinde, kenevir tohumu

Suphi Suphi bir acayip adam
Suphi Suphi benim canım ciğerim

Bir sürgün kasabasıydı
Bir eski zamandı
Hazirandı
Çocuktum
evden kaçmıştım
gelip ona sığınmıştım
Birgün aksilik oldu
annem beni buldu
Suphi kaçıp kayboldu
Kasaba çalkalandı
olay oldu
ben sustum
kanım dondu
Polisler onu bulduğunda tekti
Felaketti
herkes meydanda birikti
Karakoldan içeri girerken sanki mağrur bir tüfekti
Ansızın bana dönüp baktı
Anladın mı dedi
anladım dedim
anladım
Ve o günden sonra
hiçbir zaman
hiçbir yerde
hiç ağlamadım