Prolog - AK-47 перевод на русский

Prolog

Gdzie ja jestem?
Jestem w piekle czy do niego jadę?
Do diabła z trójzębem, z rogami i skórzanym batem
On będzie dla mnie katem, a może bratem?
Wiele złego zrobiłem a przez to łgałem
Nie raz samego siebie się bałem, bo tyle razy co nad przepaścią stałem z towarem
Towarem nie narkotyk a emocje złe
I mimo że chciałem być lepszy to za mało się starałem
Teraz czekam na stacji
Uda mi się pociąg odprawić siłą perswazji?

Znów nie masz racji
Zawsze tak pierdolisz
Brak ci motywacji
Dojedziesz do piekła i radości trochę sprawisz
panu jedynemu, diabłu wcielonemu w ludzką tkankę
pan sam przyjść po ciebie nie mógł
Nie dlatego, że zaniemógł, bo wybrał cię na swego sługę byś ty zawsze już go bał się.

Skąd wiesz że się nie boję? To siła wyższa obciąża moją głowę.
I tym że trafię do czyśćca – tego się boję, ze za grzechy a jest ich trochę, spotka mnie kara. Jaka?
Przecież stałem się prochem.

I trafiłeś do urny o tym wiem, i jestem z Ciebie dumny że w końcu się uwolniłeś
a był byś durny gdybyś tego nie zrobił,
gdybyś był nudny i żył, myślał jaki ten świat jest okrutny.
Wiem o tobie więcej niż ty sam a przeklęte są Twe losy.
Miałeś je wziąć w swoje ręce, a wolałeś nosy
Punkt daleko ci do symbiozy, wyszło ci to na dobre - do tej pory myślisz o tym.

Masz rację, lecz do tej pory to odczuwam skutki walenia dopa w nos, picia wódki co noc, czuję wciąż zapach trutki na szczury.
Czując ten zapach, hm, widzę ten obraz ponury.
Ponurą swoją twarz i umysł zatruty, podziurawione buty,
od tripów wieczny brak kwitu, jak był to był on brudny.

Co z ciebie za dzieciak?!

No kurwa trudny, choć mówią że skromny i cudny.
No co mam zrobić jak sam nie wiem kim się stałem?
Mam się dobić? Przecież nie żyję, dałem temu wiarę. Mam kawałek stryczka przy sobie.

To znaczy że masz pierdolnik w głowie. Jesteś słaby, stąd ta podróż, lepiej się odurz i wszystko co miałeś odłóż, prędko nie wrócisz. Przestań beczeć, weź się rozchmurz. Chciałbym ci pomóc, lecz nie krzycz pomóż bo nie pomogę, lecz chcę, i tak dopomóż Bóg.

Chuj w to, gdzie ten pociąg?
Zaraz przyjedzie, swą misję dokończ.
Masz mało czasu, czas wpadł ci do rak i pokończ to co wartościowe.
Zostały mi wspomnienia, kurwa muszę się pociąć. Inaczej nie wyrobię.

Пролог

Где я?
Я в аду или только еду туда?
К чёрту дьявола с трезубцем, рогами и кожаной плетью
Он будет мне палачом или, может, братом?
Много зла я совершил и из-за этого лгал
Не раз самого себя боялся, ведь столько раз стоял над пропастью с товаром
Товаром были не наркотики, а плохие эмоции
И хоть я хотел стать лучше, старался я слишком мало
Теперь я жду на станции
Удастся ли мне отправить поезд силой убеждения?

Ты снова не прав
Всегда ты такую хуйню несёшь
Тебе не хватает мотивации
Доедешь до ада и радости немного доставишь
единственному господину, дьяволу, воплощённому в человеческую плоть
господин сам прийти за тобой не мог
Не потому, что занемог, а потому что выбрал тебя своим слугой, чтобы ты всегда его боялся.

Откуда ты знаешь, что я не боюсь? Высшая сила давит мне на голову.
И того, что попаду в чистилище — этого я боюсь, что за грехи, а их немало, меня ждёт кара. Какая?
Ведь я же стал прахом.

И попал в урну, я об этом знаю, и я горжусь тобой, что ты наконец освободился
а был бы дураком, если бы этого не сделал,
если бы был скучным и жил, думая, какой этот мир жестокий.
Я знаю о тебе больше, чем ты сам, а судьбы твои прокляты.
Ты должен был взять их в свои руки, а предпочитал ноздри
Суть в том, что тебе далеко до симбиоза, тебе это пошло на пользу — до сих пор об этом думаешь.

Ты прав, но я до сих пор чувствую последствия нюханья солей, питья водки каждую ночь, всё ещё чую запах крысиного яда.
Чувствуя этот запах, хм, я вижу эту мрачную картину.
Своё мрачное лицо и отравленный разум, дырявые ботинки,
от трипов вечное отсутствие бабок, а если и были, то грязные.

Что ты за ребёнок такой?!

Ну, блядь, трудный, хоть и говорят, что скромный и чудесный.
Ну что мне делать, если я сам не знаю, кем я стал?
Мне покончить с собой? Я ведь не живу, я в это поверил. У меня кусок петли с собой.

Это значит, что у тебя в башке пиздец. Ты слаб, отсюда этот путь, лучше упорись и всё, что имел, забудь, скоро не вернёшься. Кончай ныть, взбодрись. Я хотел бы помочь, но не ори «помоги», я не помогу, хоть и хочу, и да поможет Бог.

Хуй с ним, где этот поезд?
Скоро приедет, закончи свою миссию.
У тебя мало времени, время попало тебе в руки, закончи то, что ценно.
У меня остались воспоминания, блядь, мне нужно вскрыться. Иначе не вывезу.