Bache Mahal - Bamdad перевод на немецкий

Bache Mahal

رفیق از وقتی رفتی چیزی عوض نشده
هنوز همون روزا میاد همون شبا میره
این آفتاب لعنتی هنوز جواب نمیده
وقتی می پرسی چرا نورت تو قلبم نمیره
هنوز بچه محلا میخندن هنوزم شادن
حتی وقتی نباشی با دلقک بازیات
هنوزم می بنده رو لبم نقش ماتم
وقتی می بینم عکساتو پای ورق بازیات
هنوزم دوست دارم پای نیمکتا بشینم
بشینی تعریف کنی از عرق خوریات
معلم سرت داد بزنه تو بپرسی چرا
ته تهش هم بدن دستت دعوت اولیا
با کینه سرتو بندازی پایین لباتو ببندی
آروم بهش فحش بکشی ما هم بخندیم
رفیق از وقتی رفتی همه چیز مثل قبله
شاید اینجایی؛ لازم نیست که بگم بفهمی
از وقتی رفتی کاسبا زیاد شدن بچه محلا نسخن
هر شب دور هم جمع میشن کوفت می کشن
می خندن جون می کنن
با سه تا سه کام حبسن زود می گذرن
هنوز بچه کوچولو ها عصرای تابستون
میان واسه فوتبال با کفشای پاره پوره
هنوز پیرمردا نصیحت می کنن
میگن جوون قدر بدون تا وقتی حالت خوبه
رفیق وقتی رفتی همون معلم واست اشک ریخت
قسم می خورم اینجا رفتن رسم نیست
از وقتی رفتی کلی بچه محل دیگه رفتن
با کلی زخم چاقو؛ کسایی که فقط حرفن
کلی مغز داغون با کلی زجر و خون
با کلی دختر که داف شدن و درشونو بستن
سیگارا تلخ شدن و عکس شش دارن
واسه تو چجوری بود دم مرگ وقت رفتن
وقتی رفتی خیلیا گفتن خوش به حالت
با زجر برید، جرئتشو داشت واسه کندن
رفیق چیزی رو از دست ندادی
از وقتی رفتی همه بیشتر هار شدن پای کل کل
حتی منم مث همیشم
روی همه نیمکتای دو نفره من تکی میشینم
منم مث قبلا هر چی تو دلمه می نویسم
هر کی نزدیکم میاد رو حریف می بینم
رفیق مطمئنم او بالا جات بهتره
کاش یه میکروفون داشتی تو هم از اون ور می خوندی
خیلی دوست دارم بدونم اونور چه خبره
اگه منو یادت باشه
بامداد
هم کلاسیت
بچه محلت

Bache Mahal

Freund, seit du gegangen bist, hat sich nichts verändert
Immer noch kommen dieselben Tage, gehen dieselben Nächte
Diese verdammte Sonne gibt immer noch keine Antwort
Wenn du fragst, warum dein Licht nicht in meinem Herzen bleibt
Die Kinder aus dem Viertel lachen noch, sie sind noch fröhlich
Selbst wenn du nicht da bist, mit deinen Clownereien
Noch immer malt Trauer meine Lippen
Wenn ich deine Fotos unter deinen Spielkarten sehe
Noch immer sitze ich gerne auf den Schulbänken
Und du erzählst von deinen Alkoholeskapaden
Der Lehrer schreit dich an, und du fragst warum
Am Ende geben sie deiner Hand eine Eltern-Einladung
Mit Hass senkst du den Kopf, schließt deine Lippen
Flüsterst ihm still Flüche zu, und wir lachen
Freund, seit du gegangen bist, ist alles wie zuvor
Vielleicht bist du hier; ich muss es nicht sagen, du verstehst
Seit du weg bist, haben Händler zugenommen, Kinder im Viertel schweigen
Jede Nacht versammeln sie sich, rauchen Hasch
Sie lachen, geben ihr Leben
Mit drei, vier Zügen vergeht die Zeit schnell
Noch immer kommen kleine Kinder an Sommerabenden
Zum Fußball mit zerrissenen Schuhen
Noch immer geben alte Männer Ratschläge
Sagen: „Jugend, schätze die Zeit, solange es dir gut geht“
Freund, als du gingst, weinte derselbe Lehrer um dich
Ich schwöre, hier ist Weggehen nicht üblich
Seit du weg bist, sind viele andere Kinder aus dem Viertel gegangen
Mit Messerwunden; die, die nur Gerede sind
Viele zerstörte Köpfe mit viel Qual und Blut
Viele Mädchen, die heiß wurden und ihre Türen schlossen
Zigaretten schmecken bitter und tragen Lungenbilder
Wie war es für dich in der Sterbestunde?
Als du gingst, sagten viele: „Glückwunsch“
Sie gingen mit Qual, hatten den Mut zu gehen
Freund, du hast nichts verpasst
Seit du weg bist, sind alle wilder geworden beim Streiten
Sogar ich bin wie immer
Auf allen Zweiersitzen sitze ich allein
Ich schreibe noch immer alles auf, was in mir ist
Jeder, der mir nahe kommt, wird mein Gegner
Freund, ich bin sicher, dort oben ist dein Platz besser
Wünschte, du hättest ein Mikrofon und würdest von dort singen
Ich würde so gerne wissen, was dort los ist
Falls du dich an mich erinnerst
Bamdad
Dein Klassenkamerad
Das Kind aus deinem Viertel