Lasy Pomorza - Behemoth перевод на русский

Lasy Pomorza

Kiedy moc piorunów tnie niebiosa w ciepłe, letnie dni
Zwracam swe oczy ku Bogom
Wspaniałej i potężnej naturze
Dziękując za dar, ukryty w błysków potędze
Zimna noc zaległa nad prastarym borem
Ulewne deszcze wypełniają drogi mej wsi
Ukrytej gdzieś w głębi pomorskich lasów
Jak strugi łez, deszcz oczyszcza naszą rzeczywistość
Mamy rok dziewięćsetny

Lasy Pomorza
Lasy Pomorza
To galijska rzeczywistość

Pomorze!
Wiem, że urodziłem się właśnie tam
Żeby czynić mych ojców kulturę piękniejszą
Wiem, że oddałem im swoje serce
Bólem i trwogą przepełnione
W srebrnych pasmach księżycowego światła
Woje moi przeszywają dębowe knieje

Podążamy ku rozstajom dróg
By w krwawej walce złożyć swą ofiarę
Kolejne grzmoty burzy w zorzy wieczornej
Upewniają nas w swej sile
To ojcowie towarzyszą nam od samego początku
Raz pozdrowienia, raz gniewy z sinego nieba nam słać

Lasy Pomorza
Lasy Pomorza
To morska rzeczywistość
Nasze Pomorze!

Dobrze, że bory zwierza są pełne
Pozwala to utrzymać mą drużynę na nogach
I topory i tarcze i miecze ich ciężkie
A futrzane obuwie nasiąknięte krwawoczerwonym błotem

Lasy Pomorza
Lasy

Mijamy mile kolejne, by zdążyć do lasów
Pod skrzydłami nocy się schować
Jeszcze jeden błysk w ciemności
Jak ojcowskie, "Dobranoc" układa nas do snu
Jak wilki (jak wilki)

Lasy Pomorza
Lasy Pomorza
Pomorska rzeczywistość

Леса Померании

Когда мощь молний рассекает небеса в теплые, летние дни,
Обращаю я свои очи к Богам,
К великолепной и могущественной природе,
Благодаря за дар, скрытый в мощи молний.
Холодная ночь опустилась на древний бор,
Проливные дожди наполняют дороги моей деревни,
Скрытой где-то в глубине поморских лесов.
Словно потоки слез, дождь очищает нашу реальность.
Идет год девятьсотый...

Леса Померании,
Леса Померании -
Это галльская действительность.

Померания!
Я знаю, что родился именно там,
Чтобы сделать культуру моих отцов прекраснее.
Знаю, что отдал им свое сердце,
Переполненное болью и тревогой.
В серебряных лучах лунного света
Мои воины пересекают дубовые чащи.

Мы идем к перекресткам дорог,
Чтобы в кровавой битве принести свою жертву.
Очередные раскаты грома в вечерней заре
Уверяют нас в своей силе.
Это отцы сопровождают нас с самого начала,
Посылая нам то приветствия, то гнев с синего неба.

Леса Померании,
Леса Померании -
Это морская действительность.
Наша Померания!

Хорошо, что леса полны дичи,
Это позволяет моей дружине держаться на ногах.
И топоры, и щиты, и мечи их тяжелы,
А меховая обувь пропитана кроваво-красной грязью.

Леса Померании,
Леса...

Мы проходим милю за милей, чтобы успеть в леса,
Спрятаться под покровом ночи.
Еще одна вспышка во тьме,
Словно отцовское "Спокойной ночи", укладывает нас спать.
Как волков... (Как волков...)

Леса Померании,
Леса Померании -
Поморская действительность.