Self - Doid перевод на немецкий

Self

Явж байна би ганц дайчин
Явж байна би ганц дайчин
Явж байна би
Ганц дайчин

Хэн ч юу гэж байсан өөрийнхөөрөө буруудаагүй
Итгэж найдан ажилсан гэтэл цалин буугаагүй
Сэтгэлээ зориулсан гэвч хэн ч надад итгээгүй
Амьдрал новшийн байсан ч сайхан гээд шүдээ зууж билээ
Хайртай гээд намайг хуурч байсан
Бүгд намайг харааж зүхэж байсан
Гологдон, далаар тавиулж байсан
Одоо та нар намайг хараад ав!

Би зүгээр хүссэн зүйлээ харуулах гэж хичээж байна
Хүмүүсийн бүтээсэн сайхан зүйлс шиг
Батлагдсан томъёо шиг
Тамгалсан хууль шиг
Тайлсан ус шиг
Ассан гал шиг
Ард урдаас нь харсан ч Гайхамшиг
Унавал гараа битгий
Өөрөө эхлээд үзье тэгэх үү?
Чадахгүй бол тэгье
Итгэлээ чамд өгье гараа сунгая
Хугацаатай уралдана
Mахан биеэ хайрлана
Дайсантайгаа найзална
Mуутай нь муудаж сайнтай нь сайндана
Болохгүйг болно гээд
Үзээгүйг харах гээд өөрийн хүслээр
Зарчим ёс дүрмээр
Зална энэ нь хамаагүй дээр

Гүн харанхуйд унасан жаал
Гэрэл намайг сохор болгоход
Харанхуй
Харанхуй намайг хүн болгосон

Хэн ч юу гэж байсан өөрийнхөөрөө буруудаагүй
Итгэж найдан ажилсан гэтэл цалин буугаагүй
Сэтгэлээ зориулсан гэвч хэн ч надад итгээгүй
Амьдрал новшийн байсан ч сайхан гээд шүдээ зууж билээ
Хайртай гээд намайг хуурч байсан
Бүгд намайг харааж зүхэж байсан
Гологдон, далаар тавиулж байсан
Одоо та нар намайг хараад ав!

Хамаагүй би хийсэн
Хайртай бүхнээ бодоод тэснэ
Хар дарсан зүүднээсээ өглөө бүр хөлөрч сэрнэ
Эргэж буцахгүй шийдээд гарсан гэрээсээ
Хэрэгтэйгээ аван дэлхийгээр хэрэн нислээ
Эд дунд нь бодож билээ
Энэ яг юуны төлөө вэ?
Нүд чих бодол нээгдсэн ч
Сэтгэл зүрх минь гэрт
Алдаанаас айгаагүй
Адал явдал намайг тойроогүй
Асуудлууд алхам тутамд
Гэхдээ юунд ч гомдоогүй
Яваад яваад л ханахгүй
Даараад халууцаад залхахгүй
Ядраад сульдаад дуусахгүй
Адилхан хүн чадах байлгүй
Үхэж байгаа амьсгалаараа
Амьдарна дурсамжаараа
Туулна чадвараараа
Бүтээнэ санаагаараа
Заавал ард нь гарнаа
Надад итгээгүй хүмүүст үүнийг заавал харуулнаа

Хэн ч юу гэж байсан өөрийнхөөрөө буруудаагүй
Итгэж найдан ажилсан гэтэл цалин буугаагүй
Сэтгэлээ зориулсан гэвч хэн ч надад итгээгүй
Амьдрал новшийн байсан ч сайхан гээд шүдээ зууж билээ
Хайртай гээд намайг хуурч байсан
Бүгд намайг харааж зүхэж байсан
Гологдон, далаар тавиулж байсан
Одоо та нар намайг хараад ав!

Хэн ч юу гэж байсан өөрийнхөөрөө буруудаагүй
Итгэж найдан ажилсан гэтэл цалин буугаагүй
Сэтгэлээ зориулсан гэвч хэн ч надад итгээгүй
Амьдрал новшийн байсан ч сайхан гээд шүдээ зууж билээ
Хайртай гээд намайг хуурч байсан
Бүгд намайг харааж зүхэж байсан
Гологдон, далаар тавиулж байсан
Одоо та нар намайг хараад ав!

Гэрэл намайг сохор болгоход
Харанхуй намайг хүн болгосон
Гэрэл намайг сохор болгоход
Харанхуй намайг хүн болгосон
Гэрэл намайг сохор болгоход
Харанхуй намайг хүн болгосон
Гэрэл намайг сохор болгоход
"Харанхуй намайг хүн болгосон!"
"Харанхуй намайг хүн болгосон!"

Selbst

Ich gehe, ein einsamer Krieger
Ich gehe, ein einsamer Krieger
Ich gehe
Ein einsamer Krieger

Egal, was irgendwer sagte, ich ging meinen eigenen Weg, ich war nicht im Unrecht.
Ich vertraute, hoffte und arbeitete, doch der Lohn kam nicht.
Ich gab mein Herz, doch niemand glaubte mir.
Obwohl das Leben beschissen war, biss ich die Zähne zusammen und sagte, es sei gut.
Man sagte 'Ich liebe dich' und betrog mich.
Alle verfluchten und beschimpften mich.
Ich wurde abgelehnt, zu Boden geworfen.
Jetzt schaut mich an!

Ich versuche nur zu zeigen, was ich wollte.
Wie die schönen Dinge, die Menschen schufen,
Wie eine bewiesene Formel,
Wie ein gestempeltes Gesetz,
Wie geschmolzenes Wasser,
Wie entzündetes Feuer,
Von vorne und hinten betrachtet, ein Wunder.
Wenn ich falle, reich mir nicht deine Hand.
Lass mich zuerst versuchen, okay?
Wenn ich es nicht schaffe, dann okay.
Ich gebe dir mein Vertrauen, reiche meine Hand.
Ich wetteifere mit der Zeit.
Ich schätze meinen Körper.
Ich freunde mich mit meinem Feind an.
Mit den Schlechten bin ich schlecht, mit den Guten bin ich gut.
Sagen, das Unmögliche wird möglich,
Das Ungesehene sehen wollen, aus eigenem Willen.
Nach Prinzipien, Ethik, Regeln.
So werde ich führen, das ist viel besser.

Ein Kind, gefallen in tiefe Dunkelheit.
Als das Licht mich blendete,
Dunkelheit,
Die Dunkelheit machte mich zum Menschen.

Egal, was irgendwer sagte, ich ging meinen eigenen Weg, ich war nicht im Unrecht.
Ich vertraute, hoffte und arbeitete, doch der Lohn kam nicht.
Ich gab mein Herz, doch niemand glaubte mir.
Obwohl das Leben beschissen war, biss ich die Zähne zusammen und sagte, es sei gut.
Man sagte 'Ich liebe dich' und betrog mich.
Alle verfluchten und beschimpften mich.
Ich wurde abgelehnt, zu Boden geworfen.
Jetzt schaut mich an!

Egal, ich habe es getan.
Ich denke an alles, was ich liebe, und halte durch.
Jeden Morgen wache ich schweißgebadet aus Albträumen auf.
Ich beschloss, nicht umzukehren, und verließ mein Zuhause.
Nahm, was ich brauchte, und zog durch die Welt.
Mitten drin dachte ich nach.
Wofür genau ist das alles?
Auch wenn Augen, Ohren, Gedanken sich öffneten,
Mein Herz und meine Seele sind zuhause.
Ich hatte keine Angst vor Fehlern.
Abenteuer mieden mich nicht.
Probleme bei jedem Schritt.
Doch ich habe mich über nichts beschwert.
Ich gehe und gehe, es reicht nie.
Ob Kälte, ob Hitze, ich werde es nicht leid.
Erschöpft, ausgelaugt, es endet nicht.
Ein Mensch wie jeder andere kann das doch auch.
Bis zum letzten Atemzug
Werde ich leben, durch meine Erinnerungen.
Werde ich überstehen, durch meine Fähigkeiten.
Werde ich erschaffen, durch meine Ideen.
Ich werde es definitiv schaffen.
Denen, die nicht an mich glaubten, werde ich dies definitiv zeigen.

Egal, was irgendwer sagte, ich ging meinen eigenen Weg, ich war nicht im Unrecht.
Ich vertraute, hoffte und arbeitete, doch der Lohn kam nicht.
Ich gab mein Herz, doch niemand glaubte mir.
Obwohl das Leben beschissen war, biss ich die Zähne zusammen und sagte, es sei gut.
Man sagte 'Ich liebe dich' und betrog mich.
Alle verfluchten und beschimpften mich.
Ich wurde abgelehnt, zu Boden geworfen.
Jetzt schaut mich an!

Egal, was irgendwer sagte, ich ging meinen eigenen Weg, ich war nicht im Unrecht.
Ich vertraute, hoffte und arbeitete, doch der Lohn kam nicht.
Ich gab mein Herz, doch niemand glaubte mir.
Obwohl das Leben beschissen war, biss ich die Zähne zusammen und sagte, es sei gut.
Man sagte 'Ich liebe dich' und betrog mich.
Alle verfluchten und beschimpften mich.
Ich wurde abgelehnt, zu Boden geworfen.
Jetzt schaut mich an!

Als das Licht mich blendete,
machte die Dunkelheit mich zum Menschen.
Als das Licht mich blendete,
machte die Dunkelheit mich zum Menschen.
Als das Licht mich blendete,
machte die Dunkelheit mich zum Menschen.
Als das Licht mich blendete,
"Die Dunkelheit machte mich zum Menschen!"
"Die Dunkelheit machte mich zum Menschen!"