Soghoot - Ehaam перевод на немецкий

Soghoot

دلم نیامده که لحظه ای رها کنم تو را
عذاب پای من شکستنت بهانه شد فدا کنم تو را
دلم نیامده که از خودم جدا کنم تو را
به بت پرستیم قسم نشد بمانی و خدا کنم تو را
در من غمی شبیه یک خزان است
که هر چه میکشم از آن است
چیزی به پایانم نمانده با این تنی که نیمه جان است
برای بردن تو از یاد حتی زمان هم ناتوان است
دیدی از هر چه ترسیدم همان شد
بهای عشقمان گران شد
همیشگی ترین سکوتم سقوط من چه بی زمان شد
تنها پناهم از نبودت این گریه های بی امان شد
تو ناتمام من شدی ولی غمت ادامه دار است
یک قلب زندانی همیشه ترسش از طناب دار است
میبوسم این زخمی که جا مانده هنوز از خاطراتت
این زخم زیبا را نمیبندم چون از تو یادگار است
در من غمی شبیه یک خزان است
که هر چه میکشم از آن است
چیزی به پایانم نمانده با این تنی که نیمه جان است
برای بردن تو از یاد حتی زمان هم ناتوان است
دیدی از هر چه ترسیدم همان شد
بهای عشقمان گران شد
همیشگی ترین سکوتم سقوط من چه بی زمان شد
تنها پناهم از نبودت این گریه های بی امان شد
دلم نیامده رها کنم تو را رها کنم تو را

Sturz

Mein Herz ist nicht gekommen, um dich auch nur einen Moment loszulassen.
Die Qual meines Fußes, dich zu brechen, wurde zum Vorwand, dich zu opfern.
Mein Herz ist nicht gekommen, um dich von mir zu trennen.
Ich schwöre bei meinem Götzendienst, es war nicht möglich, dass du bleibst und ich dich zu meinem Gott mache.
In mir ist eine Trauer wie ein Herbst,
von der alles kommt, was ich ertrage.
Es ist nicht mehr viel bis zu meinem Ende, mit diesem Körper, der nur noch halb am Leben ist.
Um dich zu vergessen, ist selbst die Zeit machtlos.
Du hast gesehen, alles, wovor ich Angst hatte, ist eingetreten.
Der Preis unserer Liebe wurde teuer.
Mein ewiges Schweigen, mein Sturz, wie zeitlos er war.
Meine einzige Zuflucht vor deiner Abwesenheit waren diese endlosen Tränen.
Du wurdest mein Unvollendetes, aber mein Kummer dauert an.
Ein gefangenes Herz fürchtet sich immer vor dem Galgenstrick.
Ich küsse diese Wunde, die noch von deinen Erinnerungen geblieben ist.
Diese schöne Wunde verbinde ich nicht, denn sie ist ein Andenken von dir.
In mir ist eine Trauer wie ein Herbst,
von der alles kommt, was ich ertrage.
Es ist nicht mehr viel bis zu meinem Ende, mit diesem Körper, der nur noch halb am Leben ist.
Um dich zu vergessen, ist selbst die Zeit machtlos.
Du hast gesehen, alles, wovor ich Angst hatte, ist eingetreten.
Der Preis unserer Liebe wurde teuer.
Mein ewiges Schweigen, mein Sturz, wie zeitlos er war.
Meine einzige Zuflucht vor deiner Abwesenheit waren diese endlosen Tränen.
Mein Herz ist nicht gekommen, dich loszulassen, dich loszulassen.