Gheseye Man - Hayedeh перевод на немецкий

Gheseye Man

مثل باد سرد پاییز
غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد
رگ و ریشه هام سیاه شد
تو تنم جوونه خشکید
اما این دل صبورم
به غم زمونه خندید

آسمون مست جنونی
آسمون تشنه ی خونی
آسمون مست گناهی
آسمون چه روسیاهی
اگه زندگی عذابه
یه حباب روی آبه
من به گریه ها می خندم
می گم این همش یه خوابه

مثل باد سرد پاییز
غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد

آسمون تو مرگ عشقو
توی یاخته هام نوشتی
این یه غمنامه ی تلخه
که تو سرتاپام نوشتی
من به لحظه ی شکستن
اگه نزدیک، اگه دورم
از ترحم تو بیزار
که خودم سنگ صبورم

آسمون تیشه ات شکسته
من دیگه رو پام می مونم
منو از تنم بگیری
تو ترانه هام می مونم
اگه زندگی عذابه
یه حباب روی آبه
من به گریه ها می خندم
می گم این همش یه خوابه

مثل باد سرد پاییز
غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد
آسمون تیشه ات شکسته
من دیگه رو پام می مونم
منو از تنم بگیری
تو ترانه هام می مونم

Mein Kummer

Wie die kalte Herbstwind
Schlug mich der verdammte Kummer
Nicht einmal der Gärtner verstand
Welch eine Pest mich schlug
Meine Adern und Wurzeln wurden schwarz
In meinem Körper verdorrten die Triebe
Doch mein geduldiges Herz
Lachte über den Weltschmerz

Der Himmel, ein trunkener Wahnsinniger
Der Himmel, durstend nach Blut
Der Himmel, berauscht von Sünde
Oh Himmel, welche Schande
Wenn das Leben Strafe ist
Eine Seifenblase auf dem Wasser
Ich lache über die Tränen
Sag mir, das alles sei nur Traum

Wie die kalte Herbstwind
Schlug mich der verdammte Kummer
Nicht einmal der Gärtner verstand
Welch eine Pest mich schlug

Himmel, du schriebst Liebestod
In meine Zellen ein
Dieses bittere Trauergedicht
Das du mir in die Seele schriebst
Wenn die Stunde des Zerbrechens
Naht - ob nah oder fern ich bin
Dein Mitleid ist mir zuwider
Denn ich bin mein eigener Hort

Himmel, deine Axt zerbrach
Doch ich stehe noch fest
Nimmst du mich aus meinem Leib
Leb ich in meinen Liedern fort
Wenn das Leben Strafe ist
Eine Seifenblase auf dem Wasser
Ich lache über die Tränen
Sag mir, das alles sei nur Traum

Wie die kalte Herbstwind
Schlug mich der verdammte Kummer
Nicht einmal der Gärtner verstand
Welch eine Pest mich schlug
Himmel, deine Axt zerbrach
Doch ich stehe noch fest
Nimmst du mich aus meinem Leib
Leb ich in meinen Liedern fort