Текст песни1 2Ja (feat. Bi Bal) - Bi Bal , Ho3ein перевод на немецкий

2Ja (feat. Bi Bal)

بیا بچین جلوم مهرتو
وقت نگیر فقط داری همین فرصتو
کفتار ها دیدن همه قدرتو
تو که جوجی میزنم میپیچم نسختو

من از کف کوچه های خاکی
سبز شدم پَ ندارم از هیچ کسی باکی
زندگیم هم درست مثِ قصه های راکی
موتور کلافه تر اَ خود کاوازاکی
بذار ، برسه به گوش اون بالا
ما میکنیم تغذیه از شکم شغالا
آفتاب رو رنگ زدیم عمریه با ذغالا
ظلمات محض اصلا کص خار کابالا
تو حالا، داری بزنی رد پامو قدم؟

سوخت بدی بمونی باز تو پای هدف
مشکل منو این تابلو های خطر
بس که ندیدمشون از ما ناراحتن
نمیبافم موی رویامو
ببخش اگه خمه اخمامون
اگه که تا رفاقت راه بود
ولی تهش حقیقتو دیدی تنِ حرفامون
همیشه

نمیبافم موی رویامو دیگه
نه نه خالی کنین با یه گل جامو
اگه رفتم دنیا نداشت حال خوش با من
ولی تهش عزیزایی داد که نور چشم هامن
دم شب باز

کلمه ها تو قفس سینه دارن فاز پرواز
ببین عباس
شیرا کونی شدن حالا کفتارا دسته
ایده های قدیمی تو مغز های بسته
میچکه خون از چشم های منتظر اتفاق و
مشکل ها مدام میگن که رویا مال قصه هاست و
ببین حقیقتو بکن چشم رو باز و
دست هایی که حسابی سرده
مردن تو خاطرات یا زندگی تو لحظه

حالا چک یا با چَک من میکنم نقدت
بگو چیه فاز؟ تبهکار رو بنگه
علی کاسبه هنوز منتظر زنگه
به خیالش شدنیه هدفاش
چون بلنده قدماش
طرز فکرش معلومه از وجنات
حتی خود خدا شاکیه از خلقش
درضمن زیر خشتک آزادی هم
مشغول چاقیدن چاقالا

از اون روز که سبز شدم تا حالا
سنگین مثل دست های تقدیر
بگو تهش چیه این مسیر سبزت؟
ساحل فکرت یا کویر محضه؟
رد میشم ازت ولی خب میمونه رَدم
پشت خط چیه لاشی خودم ته خطم
نمیبافم موی رویا رو دیگه سردم
ما رو دیدی صبر نکن فقط بزن دستبند
نمیبافم موی رویامو
ببخش اگه خمه اخم هامون
اگه که تا رفاقت راه بود
ولی تهش حقیقت رو دیدی تن حرف هامون
همیشه

نمیبافم موی رویام رو دیگه
نه نه خالی کنین با یه گل جام رو
اگه رفتم دنیا نداشت حال خوش بامن
ولی تهش عزیز هایی داد که نور چشم هامن
میان راه سفر از سرای مسئولین صدای سرفه می آمد
من از مصاحبت آفتاب می آیم
کجاست ساحل؟
بذار بهت بگم من کجا بودم
با یه دستبند چشم بسته نا کجا تو حبس
خیره میشدم مثل کصخلا تو سقف

وقت دادگاه پشت همه قاتلا تو صف
همین من بودم که چهار تا چهار تا سالا
میرفتم اون پله های دادسرا رو بالا
قاضی میگفت بنویس جرمت با خودت همین حالا
و الا که فردا قبل نماز میکشیمت بالا
گفتم حاجی حله بگم شرمنده ام؟
گفت نه کمه بگو شدی سرکرده غرب
سرم پایین میزدم یه لبخند نرم
عقب پل ها خراب جلوم سنگ قبر
صورتم که جای چک و سیلی
کبودی کتک های بعد دستگیری
کدومشو میخوای بگم ، بگو
لک میزد دل واسه یه لحظه نور
کف قفس هام تنگه نفسا همه لحظات
میگذره برام برابر سال
دست بر قضا من تو این فضا

گیر و گور بودم چند سالی درست مثل کور بی عصا
همون روز هایی که همه بودین فرنگ
دنبال جا بودین تو سفره ی حقوق بشر
من ، دیدم فاصله ی من و مرگ خوابه
یهو رد دادم رفتم تو دل اربابت
چاقال به ریش نیست به ریشَست
بزن به چاک

2Ja (feat. Bi Bal)

Komm, leg deine Marken vor mich hin,
Nimm dir keine Zeit, du hast nur diese eine Chance.
Die Hyänen haben deine ganze Macht gesehen,
Du bist nur ein Küken, ich erledige dich und wickle dein Rezept ein.

Ich bin aus dem Dreck der staubigen Gassen gewachsen,
Also habe ich vor niemandem Angst.
Mein Leben ist genau wie die Geschichten von Rocky,
Das Motorrad ist genervter als Kawasaki selbst.
Lass es die da oben hören,
Wir ernähren uns vom Bauch der Schakale.
Die Sonne haben wir seit Ewigkeiten mit Kohle bemalt,
Absolute Finsternis, scheiß auf die Kabbala.
Und jetzt, kannst du meinen Fußstapfen folgen?

Treibstoff geben und trotzdem am Ziel festhalten?
Mein Problem sind diese Gefahrenschilder,
Weil ich sie so oft ignoriert habe, sind sie sauer auf uns.
Ich flechte nicht mehr das Haar meiner Träume,
Verzeih, wenn unsere Stirn gerunzelt ist.
Auch wenn der Weg zur Freundschaft lang war,
Am Ende hast du die Wahrheit in meinen Worten gesehen.
Immer.

Ich flechte nicht mehr das Haar meiner Träume,
Nein, nein, leert meinen Becher mit einem Zug.
Wenn ich gegangen bin, hatte die Welt keine gute Zeit mit mir,
Aber am Ende gab sie mir Liebste, die das Licht meiner Augen sind.
Bei Einbruch der Nacht wieder,

Haben die Wörter im Käfig meiner Brust das Gefühl zu fliegen.
Schau, Abbas,
Die Löwen sind zu Schwuchteln geworden, jetzt sind die Hyänen in Rudeln.
Alte Ideen in verschlossenen Köpfen.
Blut tropft aus Augen, die auf ein Ereignis warten, und
Probleme sagen ständig, dass Träume nur Märchen sind, und
Sieh die Wahrheit, öffne deine Augen, und
Hände, die richtig kalt sind.
Sterben in Erinnerungen oder leben im Moment?

Jetzt, mit Scheck oder mit einer Schelle, ich kassiere dich bar.
Sag, was ist deine Phase? Gangster auf Drogen?
Ali, der Geschäftemacher, wartet immer noch auf den Anruf.
Er denkt, seine Ziele sind erreichbar,
Weil seine Schritte lang sind.
Seine Denkweise ist an seiner Erscheinung erkennbar.
Sogar Gott selbst ist unzufrieden mit seiner Schöpfung.
Übrigens, auch unter dem Schritt der Freiheit
Sind die Schakale damit beschäftigt, fett zu werden.

Von dem Tag, an dem ich ergrünte, bis jetzt,
Schwer wie die Hände des Schicksals.
Sag, was ist das Ende dieses deines grünen Pfades?
Das Ufer deiner Gedanken oder eine reine Wüste?
Ich gehe an dir vorbei, aber meine Spur bleibt.
Was ist hinter der Leitung, du Mistkerl? Ich bin selbst am Ende der Leitung.
Ich flechte nicht mehr das Haar der Träume, mir ist kalt.
Wenn du uns siehst, warte nicht, leg einfach die Handschellen an.
Ich flechte nicht mehr das Haar meiner Träume,
Verzeih, wenn unsere Stirn gerunzelt ist.
Auch wenn der Weg zur Freundschaft lang war,
Am Ende hast du die Wahrheit in meinen Worten gesehen.
Immer.

Ich flechte nicht mehr das Haar meiner Träume,
Nein, nein, leert meinen Becher mit einem Zug.
Wenn ich gegangen bin, hatte die Welt keine gute Zeit mit mir,
Aber am Ende gab sie mir Liebste, die das Licht meiner Augen sind.
Mitten auf der Reise, aus dem Haus der Verantwortlichen, kam ein Husten.
Ich komme aus der Gesellschaft der Sonne.
Wo ist das Ufer?
Lass mich dir sagen, wo ich war:
Mit Handschellen, Augen verbunden, irgendwo im Gefängnis.
Ich starrte wie ein Verrückter an die Decke.

Bei der Gerichtsverhandlung, hinter all den Mördern in der Schlange.
Das war ich, der jahrelang, vier mal vier,
Diese Stufen des Gerichtsgebäudes hinaufging.
Der Richter sagte: "Schreib dein Vergehen selbst auf, sofort,
Sonst hängen wir dich morgen vor dem Gebet auf."
Ich sagte: "Hadschi, okay, soll ich sagen, es tut mir leid?"
Er sagte: "Nein, das ist zu wenig, sag, du wurdest zum Anführer des Westens."
Mit gesenktem Kopf lächelte ich sanft.
Hinter mir zerstörte Brücken, vor mir ein Grabstein.
Mein Gesicht voller Spuren von Ohrfeigen und Schlägen,
Die blauen Flecken von den Prügeln nach der Verhaftung.
Welche davon soll ich dir erzählen, sag schon?
Mein Herz sehnte sich nach einem Moment des Lichts.
Am Boden der Käfige, die Atemzüge sind kurz, jeder Moment
Vergeht für mich wie ein Jahr.
Durch Zufall war ich in diesem Raum,

Einige Jahre lang festgefahren, genau wie ein Blinder ohne Stock.
Genau in den Tagen, als ihr alle im Ausland wart,
Auf der Suche nach einem Platz am Tisch der Menschenrechte.
Ich sah, dass die Distanz zwischen mir und dem Tod nur ein Schlaf war.
Plötzlich drehte ich durch und ging ins Herz deines Herrn.
Du Schwachkopf, es geht nicht um den Bart, es geht um die Wurzeln.
Verpiss dich!