Stacja Raj - Janusz Radek перевод на немецкий

Stacja Raj

Ten szalony pociąg który wiezie mnie przez świat
Miasta mija nocą i już od tylu pędzi lat
A w zamglonym niebie Bóg już czeka na mnie
Kiedyś czas zatrzyma się

Szare wagony już płyną jak wrony przez śnieg
Szare obłoki jak senne tłumoki we śnie

Mam na sercu rysę diament wyrył ją
W oku błyszczy grudka a łzy pod skórą duchy śpią
Ile dni w podróży ile jeszcze lat
Powiedz gdzie się kończy świat

Szare wagony popłyną jak wrony przez śnieg
Szare obłoki jak senne tłumoki we śnie

Oni ciągle śpią
Każdy miał
Swój szczęśliwy dzień
I każdy chce być tam
Choćby dla zabawy
Oni ciągle śnią
A ja tu
Brnę co tchu i szukam
Że może także mi
To się zdarzy wreszcie
Nowy bilet do stacji raj

Szare wagony popłyną jak wrony przez śnieg
Szare obłoki jak senne tłumoki we śnie

Oni śpią Każdy miał
Swój szczęśliwy dzień
I każdy chce byćtam
Choćby dla zabawy
Oni ciągle śnią
A ja tu
Brę co tchu i szukam
Że może także mi
To się zdarzy wreszcie

Oni śpią Każdy miał
Swój szczęśliwy dzień
I każdy chce byćtam
Choćby dla zabawy
Oni ciągle śnią
A ja tu
Brę co tchu i szukam
Że może także mi
To się zdarzy wreszcie
Nowy bilet do stacji Raj

Tu.

Station Paradies

Dieser verrückte Zug, der mich durch die Welt fährt,
fährt nachts an Städten vorbei und rast schon seit so vielen Jahren.
Und im nebligen Himmel wartet Gott schon auf mich,
irgendwann wird die Zeit stehen bleiben.

Graue Waggons ziehen schon wie Krähen durch den Schnee,
graue Wolken wie schläfrige Bündel im Traum.

Ich habe einen Riss auf dem Herzen, ein Diamant hat ihn geritzt,
im Auge glänzt ein Klumpen, und Tränen schlafen unter der Haut wie Geister.
Wie viele Tage auf der Reise, wie viele Jahre noch,
sag mir, wo die Welt endet.

Graue Waggons werden wie Krähen durch den Schnee ziehen,
graue Wolken wie schläfrige Bündel im Traum.

Sie schlafen immer noch,
jeder hatte
seinen glücklichen Tag,
und jeder will dort sein,
und sei es nur zum Spaß.
Sie träumen immer noch,
und ich hier,
ich kämpfe mich mit aller Kraft voran und suche,
dass es vielleicht auch mir
endlich passiert –
ein neues Ticket zur Station Paradies.

Graue Waggons werden wie Krähen durch den Schnee ziehen,
graue Wolken wie schläfrige Bündel im Traum.

Sie schlafen. Jeder hatte
seinen glücklichen Tag,
und jeder will dort sein,
und sei es nur zum Spaß.
Sie träumen immer noch,
und ich hier,
ich kämpfe mich mit aller Kraft voran und suche,
dass es vielleicht auch mir
endlich passiert.

Sie schlafen. Jeder hatte
seinen glücklichen Tag,
und jeder will dort sein,
und sei es nur zum Spaß.
Sie träumen immer noch,
und ich hier,
ich kämpfe mich mit aller Kraft voran und suche,
dass es vielleicht auch mir
endlich passiert –
ein neues Ticket zur Station Paradies.

Hier.