Ana Kageda - Masterd перевод на немецкий

Ana Kageda

උඹ දකින දේට වඩා පේන දේවල් ගැඹුරුයි
උඹ හිතනවාට වඩා මගේ රැප අඳුරුයි
වසර ගානක් තිස්සේ රට කෑවේ දුකයි කඳුලුයි
හරකා කාගෙන යද්දි බලන්නෑ ඒක බෙහෙත්ද පඳුරුයි

මගේ මේ රැපෙන් අඳෝනා
වදන්නේ රුවක් අඹවලා
කොහෙන් දැන් කොවිඩි බෝලා
දෙන්නම් මං රැපෙන් මලෝලා
අමර නයනා එක්ක තැනක මුල්ලක
කෙරුව කෝලම්
පතන හැම රජටම රට පුරා
උනුන් හැදුවා දෝලා

ගහලා ළඟදී කන්සා
බීගෙන හිටපු සන්නා
හොඳට කාලා බීලා හිටි
කොල්ලෝ ටික වමෙනුත් පැන්නා
දිගම තුවාලේ මැන්නා
ළඟම එකාට බැන්නා
කරල මෝල ගන්න කලින්
ගොතලා ගහලා වැදිලා පැන්නා
එක පැත්තකින් දැන් අල්ලා
තව පැත්තකින් දැන් කල්ලා
උඹලා එකතු නැතුව
කොහොම කරන්නේ රටෙම වල්ලක්
මිලට විකුණු දල්ලක්
නොමිලේ බෙදුවා මල්ලක්
ගැන කියවපු තනි සෙබලට
බිරුවා කැහැටු බල්ලා

ඇති හෝ නැති හෝ මගේ බඩ පත
පිරි බෝ පස්ගෝ රස බෝ
මං දෙන්නේ මගෙම ලෝකේ කදෙන
බහින්නේ කව්ද ම කෝක කෝක
ඇසිල්ලේ ලිව්වා මං දෝස දකින උනුන්ට
එබුවා කනට පෝක විසිකරපන් උඹේ
මානෙන් දැන් ඒක බෝක

මිනිසා රිසි අඳිනා ඉසි වදිනා රිසී
ගිලිනා බොරු දවනා ගත මැවිලා නිතී
පිටුපාගත නොහැකි සිත තම පෑ රිසී...
ඕ... ඕ... ඕ...
සඳ වෑහුනු රැයකි යලි කඩු වෑහුන
රතු පෑරුව තරහා ගැන බියවා ලුව
ගත කී තව ගත පාගපු අණ කාගෙද අතුලාලුව...
යා... යා...

අද හෙට දෙකම පල බරයි
තම හට තමාම විසඳුමයි
කවුද කඩේ යවන්නේ පොඩි ළමයි
තියාගන්න වටින්නේ ඕනකමයි
පරාජිත කරන්නේ නැති කමයි
උඹ හිතේ මඬින්නේ පඩි තමයි
බලාගෙන හිඳින්න බැරිකමයි
මගේ රැප යදින්නේ කළුවරයි

හීන වෙන තමන්ම තමන්ට
දිනාගන්න බැරි ජයක්ම සොයනවා
කියන්නෙ රැපක් මං රටවා රසක් දැන්
උයන්න තැනක් මං සොයනවා
නෙලන්න තමන්ගේ අස්වැන්න
වැවට බැස්සම දනක්ම එරෙනවා
වේලන්න අනුන්ගේ ගොදුරු
සත සරුපය නිතර ඇදෙනවා

එකට එක නොපෙනෙන කළුවරේ කළු
යදම් බැඳි හිත කුණාටුවේ
බතක පෙණ මිරිකන ගෙල
තනිකලා වනඳුලේ
මලට හොයාගන්න බැරි රැපක් හිරකලා
ඔලු කටු තුල ගරඬුවේ
කලා ඔය ඉස රැපක් නම් ලියන්න බෑ
බන් පිටින් ඔය බලා ඔහේ
නලා තියා බැලූ ඩොකා යැව්වා
තව ඩොකෙක් ළඟට මා
ගරාගත්තා තව ලෙඩෙක් එනතුරා
එක ලෙඩෙක් හුවා
නිරා ළඟ දොර ඇර ඇර වැසූ පොඩි කඩතුරා
අපේ රටේ පොඩි එකා දැන ගත බඩකඩිතුවා

රැපනම් රැප උදෙසම
කාටත් කලින් කවුරුත් යන්නෑ දිනුමට
හිතින් දැන් උඹ එක තැන
මම කියවන්නේ රටේ පෙනුමට
කොහොමත් එදා ඉඳන් මම
සවන් දුන්නා උඹලගේ බැනුමට
සෙනග මැද ඉන්න මට රිදු මදි
උඹලට වැනුමට

උඹ දකින දේට වඩා පේන දේවල් ගැඹුරුයි
උඹ හිතනවාට වඩා මගේ රැප අඳුරුයි
වසර ගානක් තිස්සේ රට කෑවේ දුකයි කඳුලුයි
හරකා කාගෙන යද්දි බලන්නෑ ඒක බෙහෙත්ද පඳුරුයි

මගේ මේ රැපෙන් අඳෝනා
වදන්නේ රුවක් අඹවලා
කොහෙන් දැන් කොවිඩි බෝලා
දෙන්නම් මං රැපෙන් මලෝලා
අමර නයනා එක්ක තැනක මුල්ලක
කෙරුව කෝලම්
පතන හැම රජටම රට පුරා
උනුන් හැදුවා දෝලා

Wessen Befehl

Was du siehst, ist tiefer, als es dir erscheint
Mein Rap ist düsterer, als du denkst
Jahrelang hat das Land nur Leid und Tränen gefressen
Wenn der Büffel frisst, schaut er nicht, ob es Medizin oder Gestrüpp ist

Durch diesen meinen Rap klage ich
Erschaffe eine Gestalt, geschnitzt
Woher ist jetzt COVID gekommen?
Ich geb's dir mit Rap, meine Liebe
Mit Amara Nayana, irgendwo in einer Ecke
Machten wir Späße
Für jeden König, der es wünscht, im ganzen Land
Bauten sie Sänften füreinander

Kürzlich Cannabis geraucht
Trank den Schnaps
Die Jungs, die gut gegessen und getrunken hatten
Kotzten auch links raus
Die längste Wunde wurde vermessen
Den Nächsten beschimpft
Bevor man die Ernte einfuhr
Gesponnen, geschlagen, getroffen, gesprungen
Auf der einen Seite jetzt gehalten
Auf der anderen Seite jetzt geschnitten
Ohne dass ihr zusammenhaltet
Wie wollt ihr das Land einen?
Ein verkaufter Spross
Ein Sack umsonst verteilt
Über den einzelnen Soldaten, der davon sprach
Bellte der räudige Hund

Ob mein Bauch voll ist oder nicht
Gefüllt mit den fünf süßen Geschmäckern
Ich gebe meine eigene Welt, wer steigt hinab,
wer, wer, wer?
Im Nu schrieb ich für die, die Fehler sehen
Stopfte es ihnen ins Ohr, wirf weg, was du
aus deinem Stolz jetzt blockierst

Der Mensch wünscht sich Kleidung, verehrt Weise, begehrt
Verschlingt Lügen, verbrennt, der Körper manifestiert sich stets
Der Geist kann nicht davon ablassen, was er offenbarte, begehrt...
Oh... oh... oh...
Eine Nacht, in der der Mond schien, dann Schwerter regneten
Rot zerkratzt, vor Zorn erschrocken
Der Körper sprach, wer befahl, auf andere Körper zu treten, Athulaluwa...
Ja... ja...

Heute und morgen sind beide fruchtbar
Für sich selbst ist man die Lösung
Wer schickt die kleinen Kinder zum Laden?
Was wert ist, behalten zu werden, ist das Bedürfnis
Was besiegt, ist der Mangel
Du knetest in deinem Herzen nur den Lohn
Die Unfähigkeit, zuzusehen
Mein Rap fleht um Dunkelheit

Man selbst wird sich selbst fremd
Sucht einen Sieg, den man nicht erringen kann
Ich sage einen Rap, einen ländlichen Geschmack jetzt
Ich suche einen Ort zum Kochen
Um die eigene Ernte einzubringen
Wenn man in den See steigt, versinkt man bis zum Knie
Um die Beute anderer zu trocknen
Ziehen Tiere und Schlangen ständig umher

In der unsichtbaren Dunkelheit, schwarz
Der gefesselte Geist im Sturm
Die Kehle, die den Schaum des Reises erstickt
Allein gelassen im Wald
Ein Rap, den man für die Blume nicht finden kann, eingesperrt
In den Schädeln, in der Höhle
Wenn dieser Rap dein Kopf ist, kannst du nicht schreiben
Alter, nur von außen draufschauen
Der Doc, der mich untersuchte, schickte
mich zu einem anderen Doc
Ein anderer Patient wartete, bis
ein Patient ausgetauscht wurde
Der kleine Vorhang, der bei Nira immer wieder geöffnet und geschlossen wurde
Das kleine Kind unseres Landes lernte das Elend kennen

Rap ist nur für den Rap
Niemand wird vor allen anderen gewinnen
In deinem Kopf bist du jetzt an einem Ort
Ich spreche für das Ansehen des Landes
So oder so, seit damals
Hörte ich euren Beschimpfungen zu
Mitten in der Menge zu sein, tut mir nicht genug weh
Um euch zu preisen

Was du siehst, ist tiefer, als es dir erscheint
Mein Rap ist düsterer, als du denkst
Jahrelang hat das Land nur Leid und Tränen gefressen
Wenn der Büffel frisst, schaut er nicht, ob es Medizin oder Gestrüpp ist

Durch diesen meinen Rap klage ich
Erschaffe eine Gestalt, geschnitzt
Woher ist jetzt COVID gekommen?
Ich geb's dir mit Rap, meine Liebe
Mit Amara Nayana, irgendwo in einer Ecke
Machten wir Späße
Für jeden König, der es wünscht, im ganzen Land
Bauten sie Sänften füreinander