Aralu - Masterd перевод на немецкий

Aralu

අතේ වැදුනු
හිතේ කඩුලු
අතින් වහාගෙන ඉන්නම් මම
දැල්වූ කපුරු

මගේ රැප අරළු
හිතේ නැත පළුදු
රට ගැන මතක් වෙද්දී
ඇහේ කදුලු

අතේ වැදුනු
හිතේ කඩුලු
අතින් වහාගෙන ඉන්නම් මම
දැල්වූ කපුරු

මගේ රැප අරළු
හිතේ නැත පළුදු
රට ගැන මතක් වෙද්දී
ඇහේ කදුලු

තවම කවුද දැක්කේ
මගේ හිතේ පැලුම්

පද වලට විතරද උඹ තාම ඇලුම්
තම සිතින්නුත් තුන් කුලුදුල්
තම සිතින්නුත් තුන් කුලුදුල්
හඩවපු රටක් ගැන පොඩි කවි මැවුනා
මතක් වෙන තරම් සරුංගලේ ඇදුනා
මගේ රැප සුලගට සිතුවිලි සැලුනා
එක පෙති කටු ඉදලකින් අතුගා

තවකෙක් ලග තවකෙක් තනිලූ
අනුන් කෙත් ලග තමන් කෙත් මදි ලූ
තව උන් නැති තමන් උස් මදි ලූ
ඉතින් සිත් වල සුවක් නම් නොලැබූ
පිරෙන්නෑ සිතේ පතුල් සුන් කලා දාර
පෙනෙන්නෑ උඹ රතින්නම් මෙන්න පාර
කියන්නෑ කවුරුත් අතින් එක් කරන් පාර
තවත් රූපයෙන් දකින්නේ උඹ කාව

අතේ වැදුනු
හිතේ කඩුලු
අතින් වහාගෙන ඉන්නම් මම
දැල්වූ කපුරු

මගේ රැප අරළු
හිතේ නැත පළුදු
රට ගැන මතක් වෙද්දී
ඇහේ කදුලු

අතේ වැදුනු
හිතේ කඩුලු
අතින් වහාගෙන ඉන්නම් මම
දැල්වූ කපුරු

මගේ රැප අරළු
හිතේ නැත පළුදු
රට ගැන මතක් වෙද්දී
ඇහේ කදුලු

ආසාවෙම දැවීලා
මා ගැන තැවීලා
තාත්තා ගැන මයි සිතේ
අපි කෑ බත් කට වැටි හෙල්

පහලින් ගිය දිය හිදීලා
උගුරෙන් පහලට
ම්ම්ම්
අතකින් අතකට ප්ලාස්ටික්
බ්රෑන්ඩ් එක කිව්ව පන්තිය
ගන්දිය බෝතල් කල
ගං දිය කිව්ව උල්පතින්
තඩි ගස් බිම දාන්
රටකට වතුර දෙන කන්ද කපලාන්
යට කරලා හැදුවා
තඩි වැව් කුඹුර
රටින් ගෙන්නුවා තඩි හාල් අපි

කාල්පනීකාරී අදහස්
තව ඈන්දුව පොඩි රටවල්
මරු කාන්දමක් තමයි සතවල්
ලොකුයි උසයි තමයි දැකපු නැති කෙනෙකුට
දාහේ කොල පිරිපුන් තමයි
ඒත් බාගෙ මොලවලා මරන් කන්නේ
බැරු තැන උන් ඉතිරි කල එව්ව
පටන් ගත්ත තැනින් උන් මතු කලා

පන බේරන්න යන වෙලා නිසා
අහන් ඉන්න බැරි තරම් රැප කලා මගේ
මගේ සාගින්න මම නිවා ගන්න
මගේ වත්ත වටේ ඉඩ වැඩි කලා

පිටින් ආගින්නත් උඹේ නිවාගන්න බැරි
මම රස්නේ රැපෙන් මගේ පද කලා
ඉන්න උඹ මාත් එක්ක
මම රැපෙන් උස තැන මිටි කලා

තවකෙක් ලග තවකෙක් තනිලූ
අනුන් කෙත් ලග තමන් කෙත් මදි ලූ
තව උන් නැති තමන් උස් මදි ලූ
ඉතින් සිත් වල සුවක් නම් නොලැබූ
පිරෙන්නෑ සිතේ පතුල් සුන් කලා දාර
පෙනෙන්නෑ උඹ රතින්නම් මෙන්න පාර
කියන්නෑ කවුරුත් අතින් එක් කරන් පාර
තවත් රූපයෙන් දකින්නේ උඹ කාව

Aralu

An die Hand geschlagen,
die Schleusen des Herzens,
mit der Hand bedeckt, so bleibe ich,
angezündeter Kampfer.

Mein Rap ist Aralu,
im Herzen keine Schäden,
Wenn ich ans Land denke,
Tränen im Auge.

An die Hand geschlagen,
die Schleusen des Herzens,
mit der Hand bedeckt, so bleibe ich,
angezündeter Kampfer.

Mein Rap ist Aralu,
im Herzen keine Schäden,
Wenn ich ans Land denke,
Tränen im Auge.

Wer hat denn schon gesehen
die Risse in meinem Herzen?

Bist du nur den Versen zugetan?
Aus eigenem Geiste, auch die drei Erstgeborenen,
Aus eigenem Geiste, auch die drei Erstgeborenen,
Über ein Land, das zum Weinen gebracht wurde, entstand ein kleines Gedicht.
So sehr ich mich erinnere, der Drachen stieg.
Mein Rap, die Gedanken schwankten im Wind.
Mit einem einzigen Dornenblattbesen weggefegt.

Ein anderer bei einem anderen ist allein, sagt man.
Neben fremden Feldern scheinen die eigenen nicht genug, sagt man.
Wo andere fehlen, scheint man selbst nicht hoch genug, sagt man.
So fanden die Herzen keine Ruhe.
Der Herzensgrund füllt sich nicht, zerbrochen die Kunstströme.
Du siehst es nicht, in Rot, hier ist der Weg.
Niemand wird es sagen, den Weg mit der Hand vereint.
Wen siehst du noch im Abbild?

An die Hand geschlagen,
die Schleusen des Herzens,
mit der Hand bedeckt, so bleibe ich,
angezündeter Kampfer.

Mein Rap ist Aralu,
im Herzen keine Schäden,
Wenn ich ans Land denke,
Tränen im Auge.

An die Hand geschlagen,
die Schleusen des Herzens,
mit der Hand bedeckt, so bleibe ich,
angezündeter Kampfer.

Mein Rap ist Aralu,
im Herzen keine Schäden,
Wenn ich ans Land denke,
Tränen im Auge.

In Sehnsucht verbrannt,
um mich getrauert,
mein Herz denkt nur an Vater,
der Reiskorn, den wir aßen, fiel auf den Hügel.

Das Wasser, das unten floss, ist versiegt,
die Kehle hinab,
Mmm,
Plastik von einer Hand zur anderen,
Die Marke nannte die Klasse.
Flusswasser in Flaschen abgefüllt,
Flusswasser, von der Quelle so genannt.
Große Bäume fällend,
den Berg abtragend, der einem Land Wasser gibt,
überflutet und gebaut,
große Stauseen, Reisfelder.
Wir importierten großen Reis aus dem Ausland.

Fantasievolle Ideen,
verführten auch kleine Länder.
Geld ist ein tödlicher Magnet.
Groß und hoch ist es für den, der es nie gesehen hat.
Tausender-Noten sind voll, ja,
aber sie waschen die Hälfte der Gehirne und töten und fressen.
Wo sie nicht konnten, was sie sparten,
von dort, wo sie begannen, brachten sie es hervor.

Weil es Zeit ist, Leben zu retten,
machte ich so viel Rap, unerträglich anzuhören, meinen.
Um meinen Hunger zu stillen,
erweiterte ich den Raum um meinen Garten.

Das Feuer von außen kannst du nicht löschen,
Ich machte meine Verse mit heißem Rap.
Bleib bei mir,
Ich habe mit Rap hohe Stellen erniedrigt.

Ein anderer bei einem anderen ist allein, sagt man.
Neben fremden Feldern scheinen die eigenen nicht genug, sagt man.
Wo andere fehlen, scheint man selbst nicht hoch genug, sagt man.
So fanden die Herzen keine Ruhe.
Der Herzensgrund füllt sich nicht, zerbrochen die Kunstströme.
Du siehst es nicht, in Rot, hier ist der Weg.
Niemand wird es sagen, den Weg mit der Hand vereint.
Wen siehst du noch im Abbild?