Mal Yaaya - Masterd перевод на немецкий

Mal Yaaya

ඇල පාර සැරයි මට පාවඩ එලන මල් යාය බරයි
සඳ ගාව මනයි මගේ සාවිය ලඟ මට තාම සුවයි
ඉන්න තාම රැපයි හෙට කා ගැන කියවෙයි ද මාන බලයි
ඉඳන් කාලේ ගෙවෙයි මගේ රැප් පද ඇහුණම පාදෙ තෙමෙයි උඹේ

අපි ඔහේ සැතපෙන වාර හුඟයි
දුවගෙන යන ගතු අඩිපාර දුරයි
හුඟ දුරක් ඇවිදලා මට පාර හුරුයි
දැන් පහු කරේ ආයෙ මම මාව තමයි
රැප ගැන කිව්වම හුඟ දෙනෙක් මාව බලයි
ඉඳහිට දෙනෙක් කෙනෙක් කනේ තාල පලයි
රටේ ගණන් ගියා එක පාර සීනියි අලයි
හරි දැනගෙන කෙටු මොලේ මාර මුලයි
එක එකා කියවපු දිලිසෙන අර පාට කෝ
පීත පීත කියලා දැන් බිම දාපු අරමුණු කෝ
අතපත ගාලා කළුවරේ ගත්ත ණය බර දෝ
මගේ පොඩි එකා මගේ ණය බර ගණන් කරයි දෝ
අතින් අත ගියා රට කටින් කට ගියා මගේ රැප
පිරිවරා කොහෙ ඉපදුණු මට සුරංගනා කතා නෙමෙයි ලියවුණේ අලුයමෙ පද
හොරු කියා එකෙක් ඉන්නේ නැතිකොට
ඇති නැති පරතරය බිහි කළා වෙන වෙන මත
දරාගන්න ගියා පිහි ඇනුමට
අපි ඔහේ හිටියට හිටියේ නෑ අපි කිව්ව රැප
කඩා ගෙන ගියා බඳ උඩටම
කාටද ලියන්නේ පඩත්තල වක්කඩ කඩා කියවන උන්ට රැපෙන් මං දෙන්නම් ඔබ ඔබා
එන්නෙ බබා රසින් හඹා මගේ රැප කෙටුවා හිතේ උඹේ පණ කෙටුවා වගේ මහ බඹා
බල්ටි ගැහුවේ නෑ රබා
අහු දාලා කපා ගන්න බැරි තනි රැපක්
බෙර පදේ එන්නේ අඩි තියන් පද නටා
උඹේ සතා එන්නේ වලා සඳ පලා අහන් ඉන්න මගේ කතා
අඩෝ ගිනි කකා

ඇල පාර සැරයි මට පාවඩ එලන මල් යාය බරයි
සඳ ගාව මනයි මගේ සාවිය ලඟ මට තාම සුවයි
ඉන්න තාම රැපයි හෙට කා ගැන කියවෙයි ද මාන බලයි
ඉඳන් කාලේ ගෙවෙයි මගේ රැප් පද ඇහුණම පාදෙ තෙමෙයි උඹේ

කවුරුත් ඉල්ලුවද මට රැප දෙන්න කිර්ති
හුඟ දෙනෙක් ගලුත් තියලා දැම්මා බොරු ඉත්ති
අසමාන වදන් මම අරන් එද්දී රුත්ති
කට ඇරන් බලන් ඉන්නේ උඹ නෙවෙයි පත්ති
පිටිකිරි ද හිටි පිළිම ගෙනත් පිටරටින්
කොට පිරිමි උස නිලමේ උන්නා උගේ කටින්
අරන් කරඹ යායේ ඇඬු කිරලා
ඌ දැන් වටින් ඉලුකුකරක වහලා
දැන් ඉන්නේ ඌ තද මතින්
පිට කසන හුඟ දෙනෙක්ට උන්නා මගේ රැප
බස්ස දස්සම ගම පුරා මම බස්තම අරන් නුඹ දණ ගස්සන බසින් නිති රසින් වැස්සූ අසනි ලද මතින්
ඉඳා කසිඳ තලා ගනින් උඹේ හිතේ කැපුම් කැක්කුම් අර වැදුම් ඇදුම්
ලද්දෝ ගත්තා දෙනවා වේදෝ
පොඩි එකා මිරිකල ඇත්දෝ
කවදා මුන් මාගේ රටින් යද්දෝ, මම යැද්දෝ
මගෙ රැප මන් දෙන උඹෙ මන ගත්දෝ මම හෙළ රැප

ඇල පාර සැරයි මට පාවඩ එලන මල් යාය බරයි
සඳ ගාව මනයි මගේ සාවිය ලඟ මට තාම සුවයි
ඉන්න තාම රැපයි හෙට කා ගැන කියවෙයි ද මාන බලයි
ඉඳන් කාලේ ගෙවෙයි මගේ රැප් පද ඇහුණම පාදෙ තෙමෙයි උඹේ

Blumengarten

Der Kanalweg ist rau, der Blumenteppich, der sich für mich ausbreitet, ist schwer.
Beim Mond ist es schön, bei meiner Häsin fühle ich mich immer noch wohl.
Noch bin ich Rapper, wer morgen wohl über mich spricht, wird genau beobachtet.
Die Zeit vergeht, wenn du meine Rap-Zeilen hörst, wird dein Schoß feucht.

Wir ruhen uns oft einfach aus.
Der Pfad der Gerüchte, die umherlaufen, ist lang.
Nachdem ich weit gegangen bin, kenne ich den Weg.
Jetzt habe ich wieder mich selbst überholt.
Wenn es um Rap geht, schauen mich viele an.
Manchmal legt jemand den Beat ins Ohr.
Im Land stiegen plötzlich die Preise für Zucker und Kartoffeln.
Wirklich, wer das erkannt und niedergeschrieben hat, dessen Verstand ist sehr verwirrt.
Wo sind die glänzenden Farben, von denen jeder sprach?
Wo sind die Ziele, die man "fromm, fromm" nannte und dann fallen ließ?
Sind es die Schuldenlasten, die man im Dunkeln schnell aufgenommen hat?
Wird mein Kleiner meine Schuldenlast berechnen?
Von Hand zu Hand ging mein Rap durchs Land, von Mund zu Mund.
Umgeben von Gefolge, wo auch immer ich geboren wurde, wurden mir keine Märchen geschrieben, sondern Verse in der Morgendämmerung.
Wenn es keinen gibt, den man Dieb nennen kann,
schuf die Kluft zwischen Haben und Nichthaben unterschiedliche Meinungen.
Ich ging, um die Messerstiche zu ertragen.
Auch wenn wir einfach nur da waren, der Rap, den wir machten, war nicht einfach nur da.
Es riss uns bis zur Taille hoch.
Für wen schreibe ich? Denen, die dummes Zeug aus dem Damm brechen lassen und plappern, denen gebe ich mit Rap, immer wieder.
Baby, es kommt mit Geschmack, verfolgt dich, mein Rap hat dein Herz getroffen, als hätte der große Brahma dein Leben gezeichnet.
Ich habe keine Saltos geschlagen, Raba.
Ein einzigartiger Rap, den man nicht mit einem Köder fangen und abschneiden kann.
Der Trommelrhythmus kommt, während die Füße tanzen.
Dein Tier kommt, den Mond durchbrechend, höre meine Geschichten.
Alter, es brennt!

Der Kanalweg ist rau, der Blumenteppich, der sich für mich ausbreitet, ist schwer.
Beim Mond ist es schön, bei meiner Häsin fühle ich mich immer noch wohl.
Noch bin ich Rapper, wer morgen wohl über mich spricht, wird genau beobachtet.
Die Zeit vergeht, wenn du meine Rap-Zeilen hörst, wird dein Schoß feucht.

Hat mich jemand gebeten, Rap zu machen, um Ruhm zu erlangen?
Viele warfen Steine und stellten falsche Idole auf.
Wenn ich ungleiche Worte bringe, Ruththi,
schaust du mit offenem Mund, du bist nicht Paththini.
Milchpulver und Statuen aus dem Ausland importiert.
Kleine Männer, hohe Beamte, lebten von seinem Mundwerk.
Der weinende Kiralavogel aus dem Karamba-Hain,
er ist jetzt von Iluk-Gras umgeben und bedeckt.
Jetzt ist er stark berauscht.
Für viele, die mir den Rücken kratzten, gab es meinen Rap.
Ich, der Eulenschlaue, trage meinen Sack durchs ganze Dorf und lasse dich niederknien mit Worten, die stets von berauschender Süße triefen wie ein himmlischer Blitz.
Nimm und zermahle die Schnitte und Schmerzen in deinem Herzen, jene Schläge und Kleider.
Die, die es bekamen, nahmen es, werden sie es geben?
Haben sie das Kleine ausgequetscht?
Wann werden sie mein Land verlassen, oder werde ich gehen?
Mein Rap, den ich dir gebe, wird er deinen Geist erobern, ich bin Hela Rap.

Der Kanalweg ist rau, der Blumenteppich, der sich für mich ausbreitet, ist schwer.
Beim Mond ist es schön, bei meiner Häsin fühle ich mich immer noch wohl.
Noch bin ich Rapper, wer morgen wohl über mich spricht, wird genau beobachtet.
Die Zeit vergeht, wenn du meine Rap-Zeilen hörst, wird dein Schoß feucht.