Patos - Miuosh перевод на немецкий

Patos

Wiesz o co chodzi?
Przyjęło się chyba tak w Polsce, że w ogóle ludzie chcą szufladkować tą całą twoja muzykę.
Mnie się pytają czy to jest horror rap, czy hardcore rap, czy psycho, gdzie jest ten dawny Miuosh, czy to trueschool, czy bounce. Stary ja nawet nie wiem co to jest ten trueschool, nie? Czy to chodzi o to że bit jest samplowany? Ważne jest to, żeby ludzie razem z sobą dorastali i rozumieli to co ty chcesz im powiedzieć. Nie ważne czy studiują, czy pracują, czy są z bloku, czy z dobrego domu, czy z ulicy. Ważne że to rozumieją. Ja robie to dla wszystkich, bo o to chodzi nie?

To nawet dla tych co dzień w dzień wdupiają fetę,
I do dziś im się wydaje że patos to ten czwarty muszkieter,
Ja każdy wers zawijam blete i ściągam bucha,
W płucach go miele i wypuszczam go w eter, posłuchaj.
Tych parę prawd, parę historii i miejsc, pare set brudnych serc,
Których rytm określa herc - ja wiem.
Czasami zamiast się wspinać o wiele łatwiej jest zejść,
Ja na kolanach, po kamieniach póki tylko jest sens.
Póki tylko jest powód, koncerty to alibi, dyskografia to dowód,
Nie z Vivy i MTV, a zza szyb samochodów.
Daleko mi do szczytów, o wiele bliżej do grobu.
To ten nieznany na ogół i ten nie słuchany wszędzie,
Chuj z tym, póki gram, wiem że jakoś to będzie, (ej)
Bo znam swoje miejsce, to dla moich ludzi tutaj i wszędzie!

Stary, powiem Ci tak,
że w momencie kiedy zaczynałem słuchać tego całego rapu,
Kiedy strażak puszczał mi te kawałki,
Kiedy zaczynaliśmy to robić z Puqiem,
Nawet sobie nie wyobrażałem tego,
że kiedyś będe w sytuacji, w której wydaje płyty, gram koncerty,
Jeżdżę po całej Polsce, to było zupełnie inaczej.

Pamiętam koniec podstawówki, i te pierwsze rytmy,
Pierwsze rapy na walkmanach, co cięły mózg jak brzytwy,
Lenary, ery, Wzgórzaki i Kalibry,
Pierwsza wódka i jointy, których nie zapomnę nigdy,
Pamiętam PKCK MCF ALO Dziewiętnasty,
Pierwszy mega, pierwsze w miarę szybkie laski,
Pierwsze weekendy w Tychach,
Na M się dało ten rap wdychać,
I po dziś dzień z Rzeszem okupuje tam ławki,
Pamiętam Mikołów z przed tylu lat,
Ja i dwóch, co jak brat kontra świat,
Wiem, dzień za dniem, a za taktem takt,
Na przekór całej stercie tych naciąganych prawd,
Z czasem dorwał nas jad, ład, czasem pękam,
Nawet przy najtwardszych dzwiękach,
Wyłapałem jedno i do dziś to pamiętam,
Im wyżej jesteś, tym droga bardziej kręta.

Bo to dla moich ludzi tutaj i wszędzie,
Dzień za dniem, a za taktem takt,
Póki jest powód, póki tylko jest sens.

Patos

Weißt du, worum es geht?
In Polen hat es sich wohl so eingebürgert, dass die Leute deine Musik unbedingt in Schubladen stecken wollen.
Mich fragen sie, ob das Horror-Rap ist, Hardcore-Rap oder Psycho, wo der alte Miuosh geblieben ist, ob das True School ist oder Bounce. Alter, ich weiß nicht mal, was True School ist, okay? Geht's da um einen gesampleten Beat? Wichtig ist, dass die Leute mit dir wachsen und verstehen, was du ihnen sagen willst. Egal, ob sie studieren, arbeiten, vom Block kommen, aus gutem Haus oder von der Straße sind. Hauptsache, sie verstehen es. Ich mache das für alle, darum geht's doch, oder?

Sogar für die, die jeden Tag Wurst in sich reinstopfen,
Und bis heute denken, Patos sei der vierte Musketier,
Ich wickle jede Zeile in ein Blatt und zieh' ne Lunte,
Mahle sie in meinen Lungen und blase sie in den Äther, hör zu.
Ein paar Wahrheiten, ein paar Geschichten und Orte, ein paar hundert schmutzige Herzen,
Deren Rhythmus in Hertz gemessen wird - ich weiß.
Manchmal ist es leichter abzusteigen, als hochzuklettern,
Ich auf den Knien, über Steine, solange es noch Sinn ergibt.
Solange es einen Grund gibt, Konzerte sind mein Alibi, die Diskografie mein Beweis,
Nicht von Viva oder MTV, sondern von hinter Autoscheiben.
Weit entfernt von den Gipfeln, viel näher am Grab.
Der hier meist Unbekannte und der nicht Überall Gehörte,
Scheiß drauf, solange ich spiele, weiß ich, es wird schon irgendwie gehen, (hey)
Weil ich meinen Platz kenne, das ist für meine Leute hier und überall!

Alter, ich sag dir eins,
Damals, als ich anfing, diesen ganzen Rap zu hören,
Als Strażak mir diese Tracks spielte,
Als wir anfingen, das mit Puq zu machen,
Hätte ich mir nie vorstellen können,
Dass ich mal in der Situation sein würde, Alben rauszubringen, Konzerte zu spielen,
Durch ganz Polen zu touren, das war ganz anders.

Ich erinnere mich an das Ende der Grundschule und die ersten Beats,
Die ersten Raps auf Walkmans, die dein Hirn wie Rasierklingen schnitten,
Lenary, Ery, Wzgórzaki und Kalibry,
Der erste Wodka und Joints, die ich nie vergessen werde,
Ich erinnere mich an PKCK MCF ALO Dziewiętnasty,
Den ersten Mega, die ersten halbwegs flotten Weiber,
Die ersten Wochenenden in Tychy,
Bei M konnte man diesen Rap inhalieren,
Und bis heute besetze ich dort mit Rzesz die Bänke,
Ich erinnere mich an Mikołów von vor so vielen Jahren,
Ich und zwei andere, wie Brüder gegen die Welt,
Ich weiß, Tag für Tag und Takt für Takt,
Gegen einen Haufen dieser gestreckten Wahrheiten,
Mit der Zeit hat uns der Hass gepackt, die Last, manchmal brech ich,
Selbst bei den härtesten Beats,
Ich hab eines begriffen und das vergess ich nie,
Je höher du bist, desto gewundener ist der Weg.

Denn das ist für meine Leute hier und überall,
Tag für Tag und Takt für Takt,
Solange es einen Grund gibt, solange es noch Sinn ergibt.