TATP - PRO8L3M перевод на немецкий

TATP

Prawda dziś jest zbyteczna
Widać, co pisze dzień w dzień stołeczna
Moja linia rządowa jest bezpieczna
Nie ma wyboru, śmierć jest konieczna
My czołgami, oni piją Ajran
A tu wcale nie słychać armat
Nie przestraszy nas dzisiaj wariat
ISIS, Dżihad, Al-Ka′ida

Sytuacja nadzwyczajna wszystko ułatwia
Na mój telefon czeka armia
Gdy akcja jest tajna brygada specjalna
Brat za brata, medal, odwaga - tak to działa
Ciemna ulica, ciało obok ciała

Terror da się odpowiednio wykorzystać
Uwierzył psychol w islam, ginie statysta
Gra o hajs przy stołach, front trzymam na dystans
Gdy w potrzebie ojczyzna, blau, czerwony naciskam

Czarne kombinezony, czarne maski
Lubię M4, ziomki stare M16
Z tej strony klamki, a z tamtej napastnik
I chuj czy w tym szambie, czy w slamsie pakistańskim
Od gwiazd generalskich oszczędny briefing cel
Unieszkodliwiony to plony są kolejnych misji
Łzy sumienia? Nigdy. Zwątpienia? Znikły
Śmierć czymś zwykłym, nie myślę, uszczelniam zmysły
Ten budynek otaczamy dziś, biorę szluga od kumpla
Oddech równam, pełni półblask, to dżungla już
Siódma - trwam jak kukła, na butach brud od gówna

Kamuflaż mnie wkurwia, barwy to woodland
Nie przewiduje pudła, czekam na dogodny moment
Dziesięć stopni, wiatr północny w moją stronę
Palec jest spokojny, spust się odgniótł oporem
Strzał, blau, odrzut, zaliczone

Sprawdzam ładunek i zapalnik
Sprawdzam timer ostatni kabel dodatni tu
Każdy zna tajnik, na szkoleniu pozostali raczej fatalni
Ja mam talent, który Bóg dał mi, modlitwa i kładę się w sypialni
A o świcie się budzę, ubieram zwykle się krócej
Dziś pas idzie pod bluzę, odbicie me w lustrze bez zakłóceń
Zamykam drzwi chipem by wyjść na podwórze
Modlitwę później w windzie powtórzę

Życie to nagminne koszmary
A niewinne ofiary to szczeble na drabinie wiary
Jak co dzień tych samych mijam milion ileś twarzy
Za chwilę znikną kształty, ja w imię chwały
A teraz jestem przy metrze, nitki trzeciej wejście
Nareszcie, nabite ludzkim zlepkiem wnętrze, tak jak miało być
8: 00, Bóg jest jeden, nic nie słyszę, nic już nie wiem
Blau, wkrótce eden

TATP

Wahrheit ist heute überflüssig
Man sieht, was die Hauptstadt täglich schreibt
Meine Regierungslinie ist sicher
Es gibt keine Wahl, der Tod ist notwendig
Wir mit Panzern, sie trinken Ayran
Und hier hört man keine Kanonen
Heute schreckt uns kein Verrückter
ISIS, Dschihad, Al-Kaida

Ausnahmesituation macht alles leichter
Auf mein Telefon wartet die Armee
Wenn die Aktion geheim ist, Spezialbrigade
Bruder für Bruder, Medaille, Mut - so läuft es
Dunkle Straße, Körper neben Körper

Terror kann man richtig nutzen
Psychologe glaubte an Islam, stirbt als Statist
Spiel um Geld an Tischen, Front halte ich auf Abstand
Wenn das Vaterland ruft, blau, roter Druck

Schwarze Overalls, schwarze Masken
Ich mag M4, Brüder alte M16
Auf dieser Seite der Türgriff, auf der anderen der Angreifer
Und scheißegal ob im Sumpf oder pakistanischem Slum
Von Generalsternen sparsames Briefing Ziel
Außer Gefecht bedeutet Ernte weiterer Missionen
Gewissensbisse? Nie. Zweifel? Verschwunden
Tod etwas Normales, denke nicht, schärfe Sinne
Dieses Gebäude umstellen wir heute, nehme Zigarette von Kumpel
Atem gleichmäßig, Halblicht, schon Dschungel
Sieben - starr wie Puppe, an Schuhen Dreck von Scheiße

Tarnung nervt mich, Farben sind Woodland
Erwarte keinen Fehlschuss, warte auf den richtigen Moment
Zehn Grad, Nordwind in meine Richtung
Finger ist ruhig, Abzug widerstandslos
Schuss, blau, Rückstoß, erledigt

Überprüfe Ladung und Zünder
Überprüfe Timer, letztes Kabel positiv hier
Jeder kennt den Trick, beim Training waren die anderen eher mies
Ich hab Talent, das Gott mir gab, Gebet und lege mich ins Bett
Und im Morgengrauen wache ich auf, ziehe mich meist schneller an
Heute Gürtel unter die Bluse, mein Spiegelbild unverfälscht
Schließe Tür mit Chip, um rauszugehen
Gebet später im Aufzug wiederhole ich

Leben ist ständige Alpträume
Und unschuldige Opfer sind Sprossen auf der Leiter des Glaubens
Wie jeden Tag passiere ich Millionen von Gesichtern
Gleich verschwinden Formen, ich im Namen des Ruhms
Jetzt bin ich an der U-Bahn, Fäden dritter Eingang
Endlich, beladen mit menschlichem Klumpen Innen, wie es sein sollte
8:00, Gott ist einer, höre nichts, weiß nichts mehr
Blau, bald Eden