Tehroon - Ramesh перевод на немецкий

Tehroon

این روزا هر جا هوا هوای بارش میشه
نوبت درد دل و قصه ی رامش میشه
هموطن تو میدونی, نه شاعرم من, نه ادیبم
اهل آوازم و تو دیار غربت یه غریبم
بذارین منم بخونم واستون ترانه ام رو
که سه ساله سیل برده پی و سقف خونه ام رو

بچه های شهر من عالمی داشتیم همه مون
یادتونه شبای بی غمی داشتیم همه مون
آی آدمای تهرون دلم تنگه برای شادیاتون
دلم تنگه به خاطر صفاتون

شهر خوب خاطراتم
من فدای خاک پاتم
تهرون ای عزیز تنها
ای برایم خواب و رویا
دل میخواد حرف بزنه
آخه این دل توی سینه
داره پر پر میزنه

یاد اون سر پل تجریش
صدای گردو فروشا
یاد باغای بهاری
حرفای مستا و هوشا
دلمو خون میکنه
چی بگم من
که خیالش منو داغون میکنه
تهرون ای عزیز تنها
ای برایم خواب و رویا

یاد شرق و مغرب و سمت شمالت
یاد بیداریا و خواب و خیالت
یاد اون غروب آفتاب توی رویا
که میریزه خون خورشید توی آبا
چشامو تر میکنه
غصه های دل دیوونه مو بیشتر میکنه
ای پر از خاطره ها
منو صدا کن
خودت از دربه دری
منو رهاکن
ای پر از خاطره ها
منو صدا کن
خودت از دربه دری
منو رهاکن
شهر خوب خاطراتم
من فدای خاک پاتم
تهرون ای عزیز تنها
ای برایم خواب و رویا

Teheran

In diesen Tagen, wo immer Regen in der Luft liegt,
wird es Zeit, mein Herz auszuschütten und meine Geschichte zu erzählen.
Du weißt doch, ich bin kein Dichter, kein Gelehrter.
Ich bin des Gesangs kundig und in diesem fremden Land ein Fremder.
Lass mich auch mein Lied für dich singen,
denn seit drei Jahren hat die Flut das Fundament und das Dach meines Hauses fortgerissen.

Kinder meiner Stadt, wir alle hatten eine Welt für uns.
Erinnerst du dich? Wir alle hatten sorgenfreie Nächte.
Oh Leute von Teheran, mein Herz sehnt sich nach euren Freuden.
Mein Herz sehnt sich nach eurer Güte.

Meine gute Stadt der Erinnerungen,
Ich opfere mich für den Staub zu deinen Füßen.
Teheran, oh du mein einzig Geliebtes,
Oh, für mich ein Traum und eine Vision.
Mein Herz will sprechen,
denn dieses Herz in meiner Brust,
es schlägt wie wild.

Erinnerung an die Tadschrisch-Brücke,
das Rufen der Walnussverkäufer.
Erinnerung an die Frühlingsgärten,
die Gespräche der Betrunkenen und der Nüchternen.
Es lässt mein Herz bluten.
Was soll ich sagen?
Die Vorstellung davon macht mich fertig.
Teheran, oh du mein einzig Geliebtes,
Oh, für mich ein Traum und eine Vision.

Erinnerung an deinen Osten, Westen und Norden,
Erinnerung an dein Wachen, deinen Schlaf und deine Träume.
Erinnerung an jenen Sonnenuntergang im Traum,
wenn das Blut der Sonne ins Wasser fließt.
Es macht meine Augen feucht,
es vermehrt die Sorgen meines verrückten Herzens.
Oh du, voller Erinnerungen,
ruf mich!
Befreie du mich selbst
von diesem Umherirren!
Oh du, voller Erinnerungen,
ruf mich!
Befreie du mich selbst
von diesem Umherirren!
Meine gute Stadt der Erinnerungen,
Ich opfere mich für den Staub zu deinen Füßen.
Teheran, oh du mein einzig Geliebtes,
Oh, für mich ein Traum und eine Vision.