Shab - Sattar перевод на немецкий

Shab

اولین باری که در تو صورت خورشیدو دیدم
اولین باری که از عشق به ترانه می رسیدم
شب حیرت بود و جذبه، شب شعله زدن برق
شب شاعر شدن گل، شب زیبا شدن من

در دل من چه محشری بود، تبله های غزل چکیدن
روی نور و نهر بنفشه چنگ شاد به تو رسیدن
ناگهان برق زد یه ستاره، ناگهان آبی شد تن من
ناگهان بغض کودکانه، ناگهان های های گریستن

توی سنگ سینه ی کوه، اگه اون شب دل من بود
لای بوته بوته خار چشم چشمه نسترن بود
وقتی که عشق با تمام نفسش آمد به فریاد
دیگه فتوای سکوتم میشکنه تو گریه ی ساز
بزن ای عشق ساز بزن باز
بزن ای عشق ساز بزن باز

چه هوای وسوسه ای بود روی باغ تخیل من
از تو حوض بنفشه زنبق ماهی دست تو گرفتم
ناگهان برق زد یه ستاره، ناگهان آبی شد تن من
ناگهان بغض کودکانه، ناگهان های های گریستن

Nacht

Das erste Mal, als ich in dir das Gesicht der Sonne sah
Das erste Mal, als ich durch Liebe zum Lied fand
Nacht der Verzauberung und Anziehung, Nacht des auflodernden Blitzes
Nacht, in der die Blume zur Dichterin wurde, Nacht, in der ich schön wurde

Was für ein Fest war in meinem Herzen, die Tropfen der Gedichte rannen
Auf Licht und den Veilchenbach traf die fröhliche Laute dich
Plötzlich zuckte ein Stern, plötzlich wurde mein Körper blau
Plötzlich kindlicher Kloß im Hals, plötzlich schluchzendes Weinen

Im steinernen Herzen des Berges, wenn in jener Nacht mein Herz gewesen wäre
Zwischen Busch für Busch Dornen war das Auge der Quelle eine Wildrose
Als die Liebe mit all ihrem Atem kam, um zu schreien
Zerbricht das Gebot meines Schweigens im Weinen der Saite
Schlag an, oh Liebe, schlag die Saite, schlag an
Schlag an, oh Liebe, schlag die Saite, schlag an

Was für eine verführerische Stille lag über dem Garten meiner Fantasie
Von dir nahm ich den Veilchenlilienteich, den Fisch in deine Hand
Plötzlich zuckte ein Stern, plötzlich wurde mein Körper blau
Plötzlich kindlicher Kloß im Hals, plötzlich schluchzendes Weinen