Khat E Sevom - Shakila перевод на немецкий

Khat E Sevom

آن خطاط سه گونه خط نوشتی

یکی او خواندی لاغیر
یکی را هم او خواندی هم غیر
یکی نه او خواندی نه غیر او
آن خط سوم منم آن خط سوم منم
مرا بخوان مرا بخوان ای سخن تو سحر عام
ای همه سهل و ممتنع ای تو نهایت کلام
تنگ شد عرصه سخنای نفست گـره گشا
مرا به مـعـنا برسـان پیـش تـر از سـخـن بیــا
مرا بـخـوان مرا بـخـوان کـه خـط سـوم تـو ام
گمـشــده در عـرصـه خویـش از ابـدم یا ازلم
مرا بـخـوان که قـصـه ام قـصـه سرگـشـتـگـی ام
بر لب تشنه گیج و مات جان به سر از تشنگی ام
ای تو همیـشـه همه جـا مـن به کـجـا رسـیده ام
اســیـر لـعـنـتـم هـنــوزیــا بـه خـــدا رسـیده ام
چرا هر آنچه ســاخـتـم یـکـی یـکی خراب شد
چرا حــدیـث بــودنــم ســـوال بـــی جواب شد

قفل معما شده ام کلید آن به دست کیست
ای که مرا نوشته این خوانده ماندنم ز چیست
مرا بخوان که قصه امقصه سرگشتگی ام
بر لب تشنه گیج و ماتجان به سر از تشنگی ام
ای تو همیـشه همه جا من به کجا رسـیده ام
اسیر لعنتم.هنوزیا به خدا رسـیده ام
چرا هر آنچه ساختم یکی یکی خراب شد
چرا حدیث بودنم سوال بی جواب شد
قفل معما شده ام کلید آن به دست کیست
ای که مرا نوشته این خوانده ماندنم ز چیست

Die dritte Linie

Jener Kalligraph schrieb drei Arten von Schrift

Eine konnte nur er lesen, kein anderer
Eine konnten er und andere lesen
Eine konnten weder er noch andere lesen
Jene dritte Linie bin ich, jene dritte Linie bin ich
Lies mich, lies mich, oh Rede, deine Magie ist allgemein
Oh du, zugleich einfach und unerreichbar, oh du, die höchste Vollendung des Wortes
Eng wurde der Raum der Worte, dein Atem löst die Knoten
Bring mich zur Bedeutung, komm noch vor dem Wort
Lies mich, lies mich, denn ich bin deine dritte Linie
Verloren in meinem eigenen Bereich, bin ich aus der Ewigkeit oder der Urzeit?
Lies mich, denn meine Geschichte ist die Geschichte meiner Verirrung
An durstiger Lippe, verwirrt und matt, meine Seele vergeht vor Durst
Oh du, der du immer und überall bist, wohin bin ich gelangt?
Bin ich noch Gefangene des Fluchs oder habe ich zu Gott gefunden?
Warum zerfiel alles, was ich erbaute, Stück für Stück?
Warum wurde die Erzählung meines Seins eine unbeantwortete Frage?

Ich bin zu einem verschlossenen Rätsel geworden, wer hält den Schlüssel dazu?
Oh du, der du mich geschrieben hast, warum bleibe ich ungelesen?
Lies mich, denn meine Geschichte ist die Geschichte meiner Verirrung
An durstiger Lippe, verwirrt und matt, meine Seele vergeht vor Durst
Oh du, der du immer und überall bist, wohin bin ich gelangt?
Bin ich Gefangene des Fluchs. Noch, oder habe ich zu Gott gefunden?
Warum zerfiel alles, was ich erbaute, Stück für Stück?
Warum wurde die Erzählung meines Seins eine unbeantwortete Frage?
Ich bin zu einem verschlossenen Rätsel geworden, wer hält den Schlüssel dazu?
Oh du, der du mich geschrieben hast, warum bleibe ich ungelesen?