Jacques Cartier

Oto, Wasza Wysokość,
Ameryka u Twych stóp:
jak Kanada szeroka
imię Francji sławi lud.
Rozkaz Twój wykonałem:
Twe sztandary nad Gaspé.
Jam Twą flotę prowadził –
wierny sługa, Jacques Cartier.
Twe okręty dobry wiatr
poniósł tam, gdzie Nowy Świat
swe podwoje dziś otwiera nam –
taki widać Boski plan.
Z Twojej łaski Boży bicz
w prawych Chrześcijan zmieni dzicz,
a w nagrodę sprawiedliwy Bóg
nie poskąpi nowych dóbr.
Allons!
Saint Malo opuszczę wkrótce już,
wrócę do Twych nowych ziem.
Przywiozę Ci Irokezów choćby stu
i zbadam Saint Laurent, bo...
Twe okręty dobry wiatr
wiedzie tam, gdzie Nowy Świat
swe podwoje dziś otwiera nam –
Taki widać Boski plan.
Wybacz, Wasza Wysokość,
nie uznamy władzy Twej.
Lepsza wojna, niż pokój,
który chce nam dać Cartier.
Niechaj Twoje okręty
pozostaną w Saint Malo,
lub Twój siepacz przeklęty
pójdzie z nimi wprost na dno.
Jesteś winny ludzkich łez:
Twoje krzyże niosą śmierć.
Nie pozwoli nigdy Wielki Duch
abyś nas zniewolić mógł.
Nie lękamy się Twych dział –
zasypiemy gradem strzał
wroga, który niesie miecz i bat
w harmonijny dobry świat.
Allons!
Już wojenne barwy plemion sto
ozdobiły na ten dzień,
gdy łodzi moc pośle statki Twe na dno,
jeśli ważysz się przyjść.
Jak wieloryb potężny
myśliwemu podda się –
Ty zachłanny bezbrzeżnie też
z naszej ręki spotkasz śmierć.
Rozkaz Twój wykonałem:
Twe sztandary nad Gaspé.
Jam Twą flotę prowadził gdzie Nowy Świat,
gdzie Nowy Świat...
gdzie Nowy Świat?