Bahare Khamoosh

بر آن فانوس کَش دستی نیفروخت
بر آن دوکی که بر رف بیصدا ماند
بر آن آیینه زنگار بسته
بر آن گهواره کَش دستی نجنباند
بهار منتظر بیمصرف افتاد
بهار منتظر بیمصرف افتاد
به هر بامی درنگی کرد و بگذشت
به هر کویی صدایی کرد و اِستاد
ولی نامد جواب نه از قریه نه از دشت
به هر کویی صدایی کرد و اِستاد
ولی نامد جواب نه از قریه نه از دشت
کسی پیدا نشد غمناک و خوشحال
که پا بر جاده خلوت گذارد
کسی پیدا نشد در مقدم سال
که شادان یا غمین آهی برآرد
که شادان یا غمین آهی برآرد
که شادان یا غمین آهی برآرد
کسی از کومه سر بیرون نیاورد
نه مرغ از لا نه نه دود از اجاقی
هوا با ضربههای دف نجنبید
گـلی خود روی برنامد ز باغی
هوا با ضربههای دف نجنبید
گـلی خود روی برنامد ز باغی
بهار آمد نبود اما حیاتی
در این ویران سرای محنت وغم
بهار آمد دریغا از نشاطی
که شمع افروزد و بگشایدش در
که شمع افروزد و بگشایدش در
که شمع افروزد و بگشایدش در