WARSZAWO (WARSAW)

Jechałem pociągiem przez pola i las
Słońce wschodziło, nowy budził się czas
W kieszeni zdjęcie, co noszę od lat
Twoje oczy patrzą — jakbyś była tu, brat

Warszawo, Warszawo, witaj mnie znów
W twoich uliczkach zgubiłem swój trud
Tam pod Syrenką, czekała już
Dziewczyna z marzeń, mój cały mój świat

Na Starówce serce biło jak dzwon
Zobaczyłem ją — uśmiech, jak pierwszy dom
Warkocz zapleciony, w sukience z leu
A w oczach iskierki — niebo bez snu

Warszawo, Warszawo, witaj mnie znów
W twoich uliczkach zgubiłem swój trud
Tam pod Syrenką, czekała już
Dziewczyna z marzeń, mój cały mój świat

Chodziliśmy razem przez mosty i czas
Śmiała się cicho, jakby znała mój strath
"Gdzie byłeś tyle?", zapytała mnie
"Wędrowałem do ciebie, przez życie i sen."

Warszawo, Warszawo, śpiewam ci dziś
Bo tu się spełniło, co mogło się śnić
Tam pod Syrenką, trzymała mnie
Dziewczyna z marzeń, i życie i śmiech