Zan

هنوز
تنهاتر از تنها منم من
همون
بیگانه از خود در تنم من
اگر زیبا به قامت پیرهنم من
پر از احساس عاشق بودنم من
به خود می بالم از اینکه زنم من
زنی که در مثال همتای ماهم
به دنیایی می ارزه یک نگاهم
منی که قلب عاشق رو پناهم
چرا خود بی کس و بی تکیه گاهم
چرا عاشق شدن بوده گناهم
وقتی خدا تن آفرید
از برگ گل زن آفرید
احساس عاشق بودنو
بخاطر من آفرید
من چرا
شیرین بی فرهادم امروز
که برده زندگی از یادم امروز
من بهاری گمشده در باغم امروز
شکسته در گلو فریادم امروز