Kadınım

Eşyalar toplanmış seninle birlikte
Anılar saçılmış odaya her yere
Sevdiğim o koku yok artık bu evde

Kıyıda köşede gülüşün kaybolmuş
N'olur terketme yalnızlık çok acı
Bu renksiz dünyayı sevmiştik birlikte

Hatırla o günü karşıki sokakta
Seni öptüğümü ilk defa hayatta
Kollarımda benim ilkbahar sabahı
Kadınım
Ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra
Kadınım
Ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra

Bana bıraktığın bütün bu hayatın
Yaşanan aşkların değeri yok artık
Ben sensiz olamam artık anlıyorum

Sönmüş bak ışıklar ev nasıl karanlık
O ılık aydınlık yuvamız soğumuş
Geceler bitmiyor ağlıyorum artık

Şimdi çok yalnızım n'olur kal benimle
O kapıyı kapat elini ver bana
Dışarıda yalnız üşüyorsun sen

Kadınım
Ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra
Kadınım
Ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra
Kadınım
Ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra
Kadınım
Ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra

Kadınım
Ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra ra-ri-ra-ra