Barcelona

Znieczulenia jeden łyk
Od niechcenia grany film
Wciąż dalej i dalej i dalej mnie niesie wiatr
Gdzieś w pośpiechu ja i Ty
Uchwyceni w kadry dni
Wciąż dalej i dalej i dalej do siebie nam
Zbyt krótka noc, by wyśnić nas
Odległy zbyt horyzont spraw
W zapomnieniu, w zatraceniu
Pędzę choć jedyny cel
Wciąż ucieka, tak ucieka
W zapomnieniu, w zatraceniu
Błądzę, ocal wreszcie mnie
Powiedz do mnie: Będę czekać!
Tam, gdzie cisza koi łzy
Wiem, że czekasz na mnie Ty
Lecz dalej i dalej i dalej biec każą mi
Może wciąż mijamy się
Na granicy nocy z dniem
Im bliżej do mety tym dalej do naszych serc
Zbyt krótka noc, by wyśnić nas
Odległy zbyt horyzont spraw
W zapomnieniu, w zatraceniu
Pędzę choć jedyny cel
Wciąż ucieka, tak ucieka
W zapomnieniu, w zatraceniu
Błądzę, ocal wreszcie mnie
Powiedz do mnie: Będę czekać!
Tam, może znajdę Cię
W duszny letni dzień
Barcelona ocknie się
Z siwych mgieł
Zetrze z naszych dusz
Krwisto-złoty kurz
W zapomnieniu...
W zapomnieniu, w zatraceniu
Pędzę, choć jedyny cel
Wciąż ucieka, tak ucieka
W zapomnieniu, w zatraceniu
Błądzę, ocal wreszcie mnie
Powiedz do mnie: Będę czekać!
W zapomnieniu, w zatraceniu
Wszystko widzę jak przez mgłę
Nie ma Ciebie, Ciebie, Ciebie, Ciebie...
Znieczulenia jeden łyk
Od niechcenia grany film
Pędzę, choć jedyny cel
Wciąż ucieka, tak ucieka
W zapomnieniu...