Teixo

Foi vos no monte Medulio
Uns anos antes de Cristo
Cando os galaicos quixeron
No canto de ser escravos
Renunciar á propia vida
Co cruel veleno do teixo
Ó teixo, colle o segredo
Que un morto non dixo en vida
Suben primeiro da terra
Chegan despois ata as polas
E acaban libres ó vento
Cando saen polas follas