Onschuldig - Live In Caprera, 2012

Telkens weer komt geluk op mij neer
en ik heb het niet meer in de hand
Onverwacht door een hogere macht
wordt ik door het gevoel overmand
Stopt de trein op een teken van mij
het is net of de seinen verscholen zijn

Wekenlang liep je aan de plekken voorbij
en nu loop je met mij op het strand in hand

Vaar nog even met me mee ik kom er nooit alleen
Laat me zwijgen op de wind en hou me op de been
Mn hart is misschien groot maar niet van steen
En het wordt nooit meer zo onschuldig als voorheen

Teveel leer het houdt op op een keer
Is de weelde wel eerlijk verdeeld
Zie je ze kijken begrijpen het weer
succes is mn even beeld
Ik droomde dat ik verdronk in een bad
vol met tranen wat ik verloren was

Maar voor dag en dauw wordt ik wakker naast jouw
Beeld van een vrouw ga je mee op mn pad