Shohada

واسه شهیدا هم مینویسیم
چطور واسه اونهمه پسر دختری که باهم قهرو آشتی کردن نوشتیم
اونوقت واسه شهیدا ننویسیم که جونشونو دادن
واسه شهیدا هم مینویسیم
البته اونا نیازی به نوشتنه ما ندارن
ولی خوب ما نوشتیم واسه خودمون
وقتی با قطره خونت کشورم جون میگیره
به ازایه اشک مادر شهرم آروم میگیره
وقتی میدونی که بی بابا میشن دسته گلات
ولی بازم میری رو مین گیجو سرمسته خدات
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست
ما ایرانیا قسم میخوریم
قسم میخوریمو تا تهش میریم
این یه وجب خاکو میبینی جونمونم واسش میدیم
خیلیارو باز بخشیدیم ولی نیست واسه سرباز تشویقی
مرد اونه که درد بکشه ولی باز ببینی که حرفاش مشقی نی
ساده و عاشق بودو شاید لایه مردم دیده باشینش
واسش مهم نبود که حتی بذارن بمب زیر ماشینش
واسش مهم نبودو پرونده زندگیرو بستش زود
جونش کف دستش بود همین که راحتی بسش بود
فرق نداره از چه جنسی یا چه رنگی چه قومی
فرق نداره حتی وقتی که تو حاشیه گمی
میدونی هر چی که باشی بعضی حرفا گریه دارن
اینا واسه راحتیمون جونشونو هدیه دادن
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست
دست تو درو رو دشمن تو همون بیابونا بست
نیستی اما اسمت اینجا رو همه خیابونا هست