Tijd

Tijd is een plek waar we steeds weer vandaan gaan
De toekomst begint dus na nu
Je wilt bij de tijd zijn, maar ga er maar aan staan
Alles lijkt soms één groot déjà vu
Tijd glijdt door je vingers als water, als zand
Je grijpt naar het heden, maar houdt in je
Hand brokken verleden van wat heeft bestaan
Ooit, lang geleden
En dat kijkt je aan
Tijd is een plek waar we steeds weer vandaan gaan
Tijd is een plek waar we steeds weer vandaan gaan
De toekomst, die haal je niet in
Soms denk je van wel
Dan raak je de maan aan
Maar niemand lukt dat
Dus jou net zomin
Wat blijft, is de stilte
Al zing je een lied
Er is altijd stilte, al hoor je dat niet
En daar, in die stilte ligt heel je bestaan
Jouw tijd van leven
Daar kom je vandaan
Tijd is een plek waar we steeds weer vandaan gaan
Tijd is een plek waar we steeds weer vandaan gaan