paroles de chanson Vroxi - Btk

Πάνω απ' τα φώτα της πόλης
Με πιάνω το αύριο να σκέφτομαι
Ακόμα μια μέρα όπως όλες
Τόσες πέρασαν μα αντέχουμε
Θα φύγουν τα σύννεφα αλήθεια
Όταν ηρεμήσει η βροχή
Θα αφήσω τις σκέψεις που είχα
Και θα κρατώ τη στιγμή

Από τα κάστρα με θέα τη θάλασσα
Μαύρο τοπίο το ζω άλλη μία νύχτα
Σκεπτόμενος πάλι για όσα έχω ζήσει
Και πόσο πονάει στο τέλος η αλήθεια
Έλα μην κλαις θα είσαι εντάξει
Μπόρα είναι θα περάσει
Μη μετανιώσεις που χάσαμε θέλω στο τέλος να χαμογελάσεις
Και αφού καταφέραμε κάτι μαζί
Μαζί θα διώξουμε τους εφιάλτες
Θα διώξουμε όλα τα σύννεφα
Νιώθω καλύτερα απόψε και ας έχω τις μαύρες
Μέσα στο σπίτι κλεισμένος βδομάδες
Τα βρήκα με μένα γιατί μου ανοίχτηκα
Κι όσο γεμίζω με θλίψη τις μπάρες
Διώχνω τη θλίψη από τα συναισθήματα
Πώς να σου γράψω όσα νιώθω όταν λείπεις
Για αυτό τα λέω τα αυτιά σου να ανοίξεις
Να το βάλεις μέσα στα ακουστικά σου
Να παίζει μες στα στενά της Σαλονίκης
Δεν θέλω με λόγια απλά να με πείσεις
Μίλα μου ντόμπρα δεν θέλω εξηγήσεις
Ότι σε αφήνει πίσω θα το αφήσεις
Σου είχα πει μόνο τότε όλα θα τα εκτιμήσεις
Σαν να μπήκε χειμώνας και πάλι
Στο σπίτι μου βλέπω τα χνώτα όταν χώνω
Ψάχνω μια νέα φωλιά
Μπας και βρω ένα χώρο να βγάλω το χρόνο
Όλο στις σκέψεις μου βάζω εμπόδια
Και αυτός ο κόσμος μου μοιάζει γαμώτο
Περνάει το φόβο μέσα από καλώδια
Και εγώ το άγχος μου μέσα από το δρόμο

Πάμε στα καλύτερα στο 'πα
Αυτό θα μείνει για πάντα
Εδώ δεν ανθίζουν λουλούδια
Εδώ ανθίζουν παιδιά μες στα πάρκα
Εδώ πολεμάμε για το αύριο
Τα όνειρα μείναν στο χθες
Ελλάδα του 21 παλάτια από αίμα και μαύρες ψυχές
Πάμε στα καλύτερα στο 'πα
Αυτό θα μείνει για πάντα
Εδώ δεν ανθίζουν λουλούδια
Εδώ ανθίζουν παιδιά μες στα πάρκα
Εδώ πολεμάμε για το αύριο
Τα όνειρα μείναν στο χθες
Ελλάδα του 21 παλάτια από αίμα και μαύρες ψυχές

Εδώ πολεμάμε για το αύριο
Το ίδιο ωράριο
Το ίδιο 8ωρο
Να βγάλω το νοίκι και τέλος του μηνά
Να σπάω στα τρία ένα τάληρο
Βλέπω να φεύγω και πάλι στα ξένα σαν ξένος
Το ξέρω είναι άδικο μα θα τη βγάλω και ας μπει καλοκαίρι
Δουλειά να βαρύνουμε το κοντομάνικο

Πως να μη πω όσα νιώθω όταν πέφτω
Για αυτό προσπαθώ όσο ζω να ξεφεύγω
Πάνω απτά φωτά τη πόλη να βλέπω
Να ανεβώ στα κάστρα να βλέπω το κέντρο
Φτύνω όσα λέω μα εκεί δε πατώ
Ξέρω τη γλωσσά μιλώ στο ερπετό
Ξέρω τι σκέφτεσαι μη με διακόψεις
Ξέρω τι σκέφτομαι πως να στο πω
Μείναμε οι 2 μας αν θέλεις ανοίξου
Πες μου τι νιώθεις πριν να μας το κλείσουν
Θα γίνω χάλι να πατήσεις καρδιά μου
Μα δεν θα αντέξω αν θα σε πατήσουν
Σε ότι και αν γίνει θα είμαι μαζί σου
Σου είπα αδερφέ πως θα το εκτιμήσουν
Άμα θα πέσω μια μέρα ακόμα
Από το χέρι μου θα με κρατήσουν
Όσοι με νιώθουνε και όσοι στηρίζουν
Κρατά γερά τα λουλούδια θα ανθίσουν
Βάλαμε μαύρα από τα 13 μας
Μπάτσοι τα βραδιά να μη μας γνωρίζουν
Αυτό να κρατήσεις σφιχτά μες στα χεριά σου
Και μαι σφιχτή αγκαλιά μου χρωστάς
Το άνθος ανθίζει καλύτερα αν το ποτίζεις αγάπη και του τραγουδάς
Είμαι μπελάς και χρωστάω ένα συγγνώμη
Μα εμένα δεν ρώτησες τι με πληγώνει
Σκέφτεσαι τον εαυτό σου συνεχεία σκέψου καμιά φορά τι με σκοτώνει
Κρύβω στο όνομα μου ένα τέρας
Που πολεμάω στο τέλος της μέρας
Σκέψου σωστά δεν θα σε αφήσω μονή
Και θα τα βγάλουμε όλα εις πέρας

(Πάνω απτά φωτά της πόλης
Με πιάνουν το αύριο να σκέφτομαι
Ακόμα μια μέρα όπως όλες
Τόσες περάσαν μα αντέχουμε
Θα φύγουν τα σύννεφα αλήθεια
Όταν ηρεμήσει η βροχή
Θα αφήσω τις σκέψεις που είχα
Και θα κρατώ τη στιγμή)

Πάμε στα καλύτερα στο 'πα
Αυτό θα μείνει για πάντα
Εδώ δεν ανθίζουν λουλούδια
Εδώ ανθίζουν παιδιά μες στα πάρκα
Εδώ πολεμάμε για το αύριο
Τα όνειρα μείναν στο χθες
Ελλάδα του 21 παλάτια από αίμα και μαύρες ψυχές
Πάμε στα καλύτερα στο 'πα
Αυτό θα μείνει για πάντα
Εδώ δεν ανθίζουν λουλούδια
Εδώ ανθίζουν παιδιά μες στα πάρκα
Εδώ πολεμάμε για το αύριο
Τα όνειρα μείναν στο χθες
Ελλάδα του 21 παλάτια από αίμα και μαύρες ψυχές