Ta Bikaran-e Aseman

باد خوشی که می وزد از کوی تو
بوی تو را می آورد از سوی تو
پر میکشم تا بیکران آسمان
در حسرت آغوشت ای سرو روان
بر من ببار ای ابر تیره بی امان
گمگشته ام در های و هوی این جهان
باشد که سیلابی مرا، سیلابی مرا، در خود تند
شاید که ره بر ساحلِ- ره بر ساحلِ جانان زند

باد خوشی که می وزد از کوی تو
بوی تو را می آورد از سوی تو
پر میکشم تا بیکران آسمان
در حسرت آغوشت ای سرو روان
بر من ببار ای ابر تیره بی امان
گمگشته ام در های و هوی این جهان
باشد که سیلابی مرا، سیلابی مرا، در خود تند
شاید که ره بر ساحلِ- ره بر ساحلِ جانان زند

جانم فدای روی تو، فدای تار موی تو
جانم فدای روی تو، فدای تار موی تو
در بسترم شب تا سحر نالم در آرزوی تو
در بسترم شب تا سحر نالم در آرزوی تو

باد خوشی که می وزد از کوی تو
بوی تو را می آورد از سوی تو
پر میکشم تا بیکران آسمان
در حسرت آغوشت ای سرو روان
بر من ببار ای ابر تیره بی امان
گمگشته ام در های و هوی این جهان
باشد که سیلابی مرا، سیلابی مرا، در خود تند
شاید که ره بر ساحلِ- ره بر ساحلِ جانان زند
باشد که سیلابی مرا، سیلابی مرا، در خود تند
شاید که ره بر ساحلِ-ره بر ساحلِ جانان زند