Divar

چه حالیه که من دارم به حال من تو میخندی

منم اون کولیه تنها که هر شب خون میبارم
شده تو خلوته تارم زبونم سیم گیتارم

دله پر خون شده بیمار شبیه هر دفعه هر بار
شده زخمی تنه تب دار از این دلتنگی و دیوار

بازم دیوار و دلتنگی شدم بیمار صد رنگی
بازم نالیدن از پشته حصار کهنه ی سنگی

چه حالیه که من دارم به حاله من تو میخندی
بازم دیوار و دلتنگی شدم بیمار صد رنگی

چه حالی داره این خونه دوباره سرد و بی جونه
چرا باور نداری که نباشی خونه زندونه

از این حاله خرابه من کسی چیزی نمیدونه
همه میخندن و میگن شبیهی به یه دیوونه