Dwaal

Ik dwaal wat rond in mijn gedachten
Maar het geheugen zit op slot
In lange doorwaakte nachten, grijpt het mij soms bij de strot
Ik ben echt niet bang voor rimpels
Voor onafwendbaar verval
Stijve knieën, zere heupen
Iets wat ooit wel komen zal
Ik zal het allemaal verdragen als een voldongen feit
Ik zal niet zeuren, nee niet klagen
Voor mij geen goeie oude tijd
Ik zal alles accepteren en ik wil buigen als het riet
Maar vergeten...
Dat wil ik niet
Ik dwaal wat rond in mijn verleden
Maar hoe zat het ook alweer?
Ik klamp me vast aan het heden, maar het vergeten wordt steeds meer
Al die woorden, al die namen
Ik kan er steeds moeilijker bij
Waar is dat scherpe geheugen?
Ach, het hoorde zo bij mij
Waar is die snelle denker?
Dit hoofd herken ik niet
Een op drift geraakte tanker die door de mist steeds minder ziet
Ik zal alles accepteren en ik wil buigen als het riet
Maar vergeten...
Vergeten liever niet
Ik zal alles accepteren en ik wil buigen als het riet
Maar vergeten...
Liever niet
Vergeten...
Vergeten wil ik niet