Текст песни Lisboa - Angela Molina
Le
conocí
en
Madrid
cuando
el
invierno
Estaba
dando
ya
el
último
aviso
Me
dijo
que
era
un
ángel
desterrado
Que
vivía
a
siglos
luz
del
paraíso
Mirando
hacia
el
lugar
donde
nací
Su
acento
era
el
de
un
dulce
forastero
Que
quiere
fascinar
a
una
nativa
Y
casi
por
no
hablarme
de
su
vida
Borracho
como
un
vino
traicionero
Cantó
sin
darse
cuenta
su
canción
Lisboa,
piensa
un
poco
en
mí
Lisboa,
si
en
tus
brazos
yo
nací
Lisboa,
esperándome
Lisboa,
moriré
lejos
de
ti
Me
habló
de
una
ciudad
colgada
al
lado
del
océano
Que
mira
hipnotizada
hacia
poniente
Y
quise
estar
allí
por
puro
instinto
Dejándome
llevar
por
su
corriente
Amándola
sin
más,
por
intuición
Lisboa,
piensa
un
poco
en
mí
Lisboa,
si
en
tus
brazos
yo
nací
Lisboa,
esperándome
Lisboa,
moriré
lejos
de
ti
Y
vi
que
sus
pupilas
se
rompían
como
estrellas
Porque
el
viento
de
las
sierras
se
colaba
por
su
piel
Sentí
que
se
moría
como
muere
la
gaviota
Cuando
está
buscando
el
mar
y
no
puede
estar
sin
él
Y
Lisboa,
piensa
un
poco
en
mí
Me
muero
lejos
de
ti
Внимание! Не стесняйтесь оставлять отзывы.