Iknowyaknow

Όταν ήμουνα παιδί
Τό 'χα κρύψει στην αυλή
IknowYaknow
IknowYaknow
Μεγαλώσαμε μαζί
Σαν απόγευμα η ζωή
IknowYaknow
IknowYaknow

Δε κατάλαβα γιατί μου έχουν μάθει στην ζωή
Να φοβάμαι όλους αυτούς που 'ναι ντυμμένοι με στολή
Το ψέμα να μου είναι εύκολο μα η αλήθεια όχι
Κι οι άνθρωποι τριγύρω μου να θεωρούνται στόχοι
Για κάθε βλάκα που το όπλο του τυχαία εκπυρσοκροτεί
Για όλους αυτούς που αποφασίζουν στη βουλή
Εγώ κι εσύ, εσείς κι εμείς στην ίδια ιστορία
Για όλα όσα γίνονται μου μένει η απορία

Μήπως τό 'κανες και σύ
Όταν ήσουνα παιδί
IknowYaknow
IknowYaknow
Πάρ' το πάλι απ' την αρχή
Σε μια ελεύθερη ζωή
IknowYaknow
IknowYaknow

Δε κατάλαβα ποτέ πως θα 'πρεπε να λέω ναι
Σε κάθε γραβατωμένο καριερίστα κυριλέ
Σε κάθε κλουβί, σε κάθε κελί, σε κάθε εντολή, την κάθε στιγμή
Είσαι πάντα ότι κάνεις όχι ότι βλέπεις στο κουτί
Δεν κατάλαβα γιατί μου επιβάλαν στη ζωή
Νά 'χω το μίσος για αξία την αγάπη για ντροπή
Να έχω το χρήμα για θεό, την υποκρισία για ιδανικό
Και μη μου πεις ότι δεν ξέρω γιατί iknowYaknow

Τώρα που 'χω εγώ παιδί
Θα του δείξω στην ζωή
IknowYaknow
IknowYaknow
Μια κρυψώνα μυστική
Κάπου πίσω στην αυλή