Текст песни depresif - Cemeren

Üzüntü gördü kalbim durdum
Hep bekledim belki son olurdu
Ben değil insanlar beni buldu
Genç vücudum fazla yoruldu

Işıklar söndü hava karardı
Geceleri duvarlarla savaştım
Yastıklar yoldaşım oldu
Gözüm yaşlıydı zor uyandım

Sinirim neyeydi bilemedim hic
Fırsatım oldu bilemedim dis
Yanlış yöne gitmeyi seçtim
Bu bana çok daha iyi geldi

Herkes bana çok laf ederdi
Şimdi saygı duyulan kişiyim
Herkese sevmeyin beni derdim
Onlar inatla karşı geldi

Beş parmağın beşi de bir değil
Ben de beş parmağın biriyim
Toplum 4 parmak ediyorsa
Ben o tek kalmış kişiyim

Hayattan soyutlanmış gibiyim
Ölü gibi gözükürüm ama diriyim
İnsanı değil ama içi bilirim
Bu gece fazlasıyla içebilirim

Üzüntü gördü kalbim durdum
Hep bekledim belki son olurdu
Ben değil insanlar beni buldu
Genç vücudum fazla yoruldu

Işıklar söndü hava karardı
Geceleri duvarlarla savaştım
Yastıklar yoldaşım oldu
Gözüm yaşlıydı zor uyandım

Üzüntü gördü kalbim durdum
Hep bekledim belki son olurdu
Ben değil insanlar beni buldu
Genç vücudum fazla yoruldu

Işıklar söndü hava karardı
Geceleri duvarlarla savaştım
Yastıklar yoldaşım oldu
Gözüm yaşlıydı zor uyandım