Çamadan

Bu evdən mən gedirəm
Əlimdə əsyalarım
İcimdə yanğılarım
Gözumdə damlalarım
Yoruldu yazıq canım
Necə dözüm dayanım sənli təkliyə?
Mənim olmayanım...!

Qalmaq ücün
Əlimdə yox səbəbim
Yanımda tək sən idin
Yox indi kölgələrin
Və indi dərk elədim
Mənim də bu sevgidən tək mükafatım
Bir çamadanım...

– Nəqərat –
Yandı bədənim bu kədərdən!
Cıxdım, gedirəm bu şəhərdən!
Mən olmasam da səninlə ahım!
Elə yandı bədənim bu kədərdən!
Bir gün səni də dəyişər o...
Mənim yerimə qucaqladığın...