Kendine Gel

Ömür bitti sanki yolun başındayım
İnançlarım beklemezdi gökyüzünde asılmayı
Ciğerlerim duman kaplı içtiğimden sabır payı buldum
Nefret ekseninde karanlığım oldu kayıp
Aynalarda geç gelen bir tebessümüm zulüm içinde kaldı beden
Ölümlere teşekkürüm sır doluydu her bir gecem
Düşüncende sezgi neler canlandırdı eskiye denk
İçimdeki şeytan diyor kendine gel
Ben tekim bu yolda karşıma aldım bak herkesi
Kuyumu kazıp taş koyanların içinde sersefil
Silkinip koyul bu yolda kimliği kayıp düşmanlarım var evet
Dünde kaldı sildiğim yarın
Namlumun ucundaydı mermi ve uzuvlarım terli
Kan birikti ağıza vuramasam da gerçi
Ne denli haykırışların içinde kaldı hayat
Ağzımdaki tütün kadar çekemedim şu derdi

Alevleri söndür
Kendine gel kendine gel
Gecelere gömdüm
Ertelemem ertelemem
Alevleri söndür
Kendine gel kendine gel
Gecelere gömdüm
Ertelemem ertelemem

Ellerimde kar yağıyor hava soğuk
İçim harp yerine döndü kinim anasonum
Her bir şeyi planlayıp kaçarak
Önümü açıp tekmeleyen dönek hasım yazdı
Ben oynadım senaryoyu
İşim yok şu memlekette hasmım olun
Tökezletir hayat
Haset yüzlerinde fesatlığın deste kadar
Sizler ilerleyin beste yapıp eğer Dess ise amaç
Uçuştuğunuz paraşütte zirve benim rap ise yamaç
Bekle ve kaç hayallerine ekleme taç
24 yılın yüküyle geçmişini deftere yaz
Rengi beyaz anılarınla hisleri yak
Kül de kalsa bir parçanda kabuk tutan izlere kat
Bakışlarım temiz yanıldınız ayna kadar
Ay ne kadar saf da olsa diğer yüzü başka bakar
Ardında meraklanıp bekleyen bir aile için
Sessizliğini boz ve sarıl mikrofonuna arşa kadar

Alevleri söndür
Kendine gel kendine gel
Gecelere gömdüm
Ertelemem ertelemem
Alevleri söndür
Kendine gel kendine gel
Gecelere gömdüm
Ertelemem ertelemem