Текст песни Sznurowadła - Fismoll

Tęsknię, choć wiem nie powinienem
Zostałem sam jak stoję z rozsznurowanymi butami
Mam pełen słoik słonych wspomnień o Tobie
Pełen słoik wspomnień o Tobie

Nie ufam więcej tak głęboko
Nie będę stroił miny
Wierność trudna jest widocznie
Zdrada krótkowzroczna boli tak okropnie

Tęsknię, choć wiem nie powinienem
Zostałem sam jak stoję z rozsznurowanymi butami
I jesteś zła, zła ja to wiem
Sucho mi w gardle Ty jesteś mój tlen
Kocham Ciebie i patrzę na ręce
Chwile miłe i nie ma ich więcej

Tęsknię, choć wiem nie powinienem
Zostałem sam jak stoję z rozsznurowanymi butami

Tęsknię
Tęsknię
Tęsknię
Tęsknię
Tęsknię