Porcelanowa Lalka

Pije Jägera i przepalam porcelane
Abym nie potłukł się znowu tak jak wcześniej
Abym zajął się muzyką, niebezpiecznie
Wierzyć, że cokolwiek w naszym życiu bywa wieczne

Pije Jägera i przepalam porcelane
Abym nie potłukł się znowu tak jak wcześniej (wcześniej)
Abym zajął się muzyką, niebezpiecznie
Wierzyć, że cokolwiek w naszym życiu bywa wieczne
Twe koneksje bywają dla mnie ciężkie
Nareszcie wybudowałem przestrzeń
W której rozchodzą się wszystkie moje werble
A jak spotkam Ciebie
Zagram je w kontekście dla Ciebie
Miejsca na niebie
Terpen na teren
Krew na nadzieje
Przez co czuje się jak szelest
Nietypowe znaki widnieją na moim ciele (wiem)
Zrozumieją przyjaciele (wiem)

(Kiedyś pęknę jak porcelanowa lalka)

Jestem porcelaną i waszą zabawką
Nie czuje się jak człowiek, a dla wielu bywam kartą
Na której są cyfry, a ci ważni znają hasło
Ufam tylko ludziom, którzy cierpieli za bardzo
Którzy spotkali się z prawdą
Taką którzy, niektórzy kończą z namiastką
Tworze dla tych, którzy nie potrafią zasnąć
Jestem nikim - Porcelanową Lalką