Markiza

Ό,τι από σένα τώρα έχει μείνει
Σε μια φωτογραφία της στιγμής
Είναι αυτό που δεν τολμούν τα χείλη
Σ' εκείνο το τοπίο της βροχής
Όλα μου λεν πως έχεις κι όλας φύγει
Κι ας λάμπει η ξενοιασιά της εκδρομής
Εσύ όπου κι αν πας, σ' όποιο ταξίδι, σε λάθος στάση θα κατέβεις
Εσύ όπου κι αν πας, σ' όποιο ταξίδι, σε λάθος στάση θα κατέβεις
Χρόνια μετά και κάτω απ' τη μαρκιζα
Σ' έβρηκα που 'ρθες για να με βραχείς
Ίδια η βροχή, τα μάτια σου τα γκρίζα
Μα τίποτα, όπως πάντα, δε θα πεις
Μονάχα εγώ ρωτώ χωρίς ελπίδα
Πού μένεις; Πού κοιμάσαι και πώς ζεις; Κι εσύ που
Ξέρεις όσα η καταιγίδα, δεν έχεις κάτι για να μου πεις
Κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα, δεν έχεις κάτι για να μου πεις