Текст песни Çöl - Metin Ben

Elimi tutma götüremem seni kalmalısın burada
Benim gidecek yok yerim çölümden başka
Sarılacak kimsem kalmadı çölde başladı fırtına
Rüzgar acımasız benzer aşk savrulan kumlara
Üzülmezsin bilirim sadece bir kum tanesiydim
Ama dönüştüm bir hortuma seni bulmak için
Sen yokken güneş doğmadı ay biçim biçim
Araflarda kaldım meleklerime sordum niçin?
Öldüm sandım cennet ve cehenneme baktım
Cennet şaraplarından bir kaç tane çaldım
Sonra ansızın bir serap oldun güneş açtın
Bir çiçek gibiydin mevsimlerden ilk bahardın
Yağmaya başladın yüreğime yağmur gibi
Yaşamın bir rüya olduğuna inandırdın beni
Kabusları geride bırakan lanet olası serseri
Hayalinle bir hayat geçirdi sanki bu bedevi
Kan tadı dudakların dudaklarımı söküp attı
Dünyada yaşayabileceğin deneyimlerden farklı
Besteletebilir bana yokluğunda onlarca şarkı
Kalbim taştandı ama buz gibi parçalandı
Dağıldı kenara zehirliyordu mutlu olmak
İstiyordum kurşunu makinaya doldurmak
Yapmak kaçamak içip içip kafama sıkmak
Yaralarımı sarma istemiyorum mumya olmak
Bir Tanrı'çaydı inandım ona inanılmaz derecede
Belki gitarına distortion oldum sen pedalı kökle
Tekrar var olman için sana öyle bir şarkı yazdım ki
Her söylediğimde kayboldun her söylediğimde

Sen anlatılamaz bir biçimde yok oldun
Seni gördüğümde yağmuru izliyordum
Anladım ki sen yokken yaşamıyordum
Sevgilim ruhuma gizlice nefes üflüyordun
Sevgin olmasa intihar ediyor olurdum
Farkı yok şimdi yaşayarak ediyorum
Hayalin olmasa bu çölü terk edemiyorum
Bebeğim çölümde yağmuru arıyorum

Sen anlatılamaz bir biçimde yok oldun
Seni gördüğümde yağmuru izliyordum
Anladım ki sen yokken yaşamıyordum
Sevgilim ruhuma gizlice nefes üflüyordun
Sevgin olmasa intihar ediyor olurdum
Farkı yok şimdi yaşayarak ediyorum
Hayalin olmasa bu çölü terk edemiyorum
Bebeğim çölümde yağmuru arıyorum