O Xenos

Ο ξένος ήρθε μιαν δει
Αυτών παραμυθιωτή γη
Ποιος είναι; Ρωτάνε όλοι κι απορούν
Να το καταλάβουν δεν μπορούν
Άλλοι τον λένε Αδιερινό
Άλλοι τον λένε Χάροντα
Μα εκείνος σαν τον ουρανό με συντροφιά του τ'όνειρο
Είναι μακριά, είναι κοντά
Σωπαίνει και δεν απαντά
Είναι μακριά, είναι κοντά
Σωπαίνει και δεν απαντά
Σαν πέσει ο ήλιος ξεκινά να βρει γιατάκι στα βουνά
Όμως δεν έμαθε κανείς αν είν' αετός ή διγενής
Όμως δεν έμαθε κανείς αν είν' αετός ή διγενής
Ο ξένος αιώνες αγρυπνά
Σκοτάδια τριγύρω του πυκνά
Στου κόσμου τον ύπνο τον βαθύ
Μια μέρα κι αυτός θα σταυρωθεί
Όλοι σας το γνωρίσατε, μα δεν τον ξεχωρίσατε
Ήρθε κοντά σας μια φορά, στον δρόμο και
Στην αγορά, σαν ήλιος και σαν αστραπή
Μα κανενός δεν το χε πει
Σαν ήλιος και σαν αστραπή
Μα κανενός δεν το χε πει
Μόνο σαν μεταλάβετε τότε θα καταλάβετε πως ήταν
Άγουρο παιδί και κράταγε στα χέρια του μαζί με
Τ' άλλα αστέρια του, του παραδείσου το κλειδί

Λα λα λα