Sporen

schrijf me eigen geschiedenis.

voor de controle, zwolle vorig jaar op de map ja, daar komt die klap ja daar komt die bas, lekker spectaculair als geen ander. als je eenmaal hebt geproeft poets je nooit meer je tanden. ik kapte met school en ze verklaarde me voor gek ach ja, kom ik heb alleen maar aandacht voor me tracks. dus we gingen van de spuug dingen naar de grote prijs zo'n sterke bezetting daar dat het leek op een grote loterij. zwolle tijdens vijf in het land en later bij big brothers, dat is niet alles. diverse radioprogramma's de vet nieuwe tracks liggen te wachten op de plank. fuck de brigadefiguur plus die gast van rotterdam.
een plan wordt gemaakt, het pand wordt gekraakt. al eengaat appraat en drank wordt gekaapt. driehonderd man hollandia blikken bier met fugel.
absurte organisators en ook gekukkel. treed op. een vage illigale hip-hop party. exclusief als bob en niet te zo'n sikkie marly dynamiet, digitale camera legt het vast. het brengt verslag uit van de dag en de nacht. ja oke.

ik kapte met school en ze verklaarde me voor gek. maar nu rap ik met de back up van een symfonie orkest. op toer met die homedroom, ik hoop dat je dat inziet en lekker in een stimpie, met nike-air als gympy's. maxima daar rook ik eindeloos met stimpie. op gezwolle, het wordt niet kleiner en het krimpt niet. ja, ja, ik hoop dat men het inziet. het wordt niet kleiner en het krimpt niet.

ik ben niet de eerste, ben niet de pomatari, niet de legandarishe boxer mohammed ali. of junkkari kauwtocht door de tralies. nee ik ben freaky rico met de parima robaris. en me baas is lachend van de baas in volle vaan half maar met mijn voor waarde volle maan. ik kom er niet zo vaak meer maar ik zwom al die jaren ik altijd in het water samen met me orka's samen in het dolfanarium (hardewijk!)
ik ben nog steeds een beetje schigofreen, maar ik weet dat jullie weten dat ik jullie nooit vergeet, en ook al waren mijn ouders het neit altijd met me eens. ik hou van jullie, 1 liefde.

Ik geef me bloot maar niet zo bloot als de rofi, dit is persoonlijk, natuurlijk toon ik emotie. opgegroeit bij me moeder in de moltiverde flat kreeg ik een buitengewoon gezonde opvoeding zonder moeder, maar, zij en me pa maakten ruzie onderling ik stond er middenin, te jong om te snappen waarom het ging. ik was die kwajongen, kruimeldief, kuttekop bonte broek, opgezwolle. me eerste joint suck ik op. in die tijd nog geen bakkebaard van drie dagen. me eerste aanraking met die rake wietsmaken laat me proeven. na die party drinken we een paar glazen water, simpelweg omdat we geen kater hoeven.

chorus:
ik laat me sporen achter, schrijf me eigen geschiedenis.
ik laat me sporen achter, schrijf me eigen geschiedenis.
elke dag laat ik me voetsporen achter.

oke, je zag stikkers en pttploegendiensten omdat het goed verdient en ik niet ver hoefde te fietsen. iets later werd ik slagen maar daar lagen mij boots nie, ik stopte naar een jaar buiten adem, ik was foetsie. ik werkte met vluchtelingen had contact met me neef die vast zat in aruba via tape's die ik inspitte.
ik geef nu rapsclass en kids, ik geef ze info. ik zorg voor soepele en flexibele instroom.
daarom waardeer ik wijd van sociaal lijf en dat nu zker me social lijf zo ineens verdwijnt. shit, somd geef ik instens groot gelijk beter hang ik in me eentje scheelt een hoop gezeik

maar de stikker is gesloten en getogen, maar als ik rappers zie komt het weer naar boven. ik verover die microfoon en neem het over we worden als vreemde vogels bekeken door vreemde ogen. en hoe je het ook went of keert rond of draait.
het koninkrijk der nederlanden is gewoon te klein en ik wil zeker geen mode zijn. ik blijf tot het eind, tot me tijd is gekomen

chorus.