1904

Moi ben feitiña do corpo
Como a mazán colorada
Se non perdín o acordo
Esta xera Doña Clara

Señorita principal
Que hasta vestida de seda
Namorouse rico chal
Peitiña coma unha pera

De todas a máis humana
Non hai máis cariñosa
A moi lonxe chega a fama
Da señora Doña Rosa

Eixe flor de la nobleza
Que mesmo de xenio vela
Co sombreiro na cabeza
Non hai outro coma ela

A San Antonio lle pido
Do fondo do corazón
Lle depare un bo marido
A señorita Asunción

Queira Deus que volva velo
Dunha bela e lila compañía
Madre á cova e San Bartolomé
Que parece o rei de España

Voi cantarlle unha copla
A esta amable reunión
Para que teñan saúde
E moita satisfacción

A estas guapas señoritas
E a estos nobles caballeros
Déolles moita saúde
E un socorro ó pobre ciego

El mozo de la direita
Ten unha linda rapaza
Que o ha de facer moi feliz
Porque é guapa e colorada

Un patrón de caballero
E os mozos e señoritas
Débelle ao pobre ciego
Unha porción de pedriñas

Boas tardes, señorita
Caravel de la mañana
Con esa chambrita blanca
Parece unha americana

Cabo dela un caballero
Que debe ser xeneral
Eu llo coñezo na cara
Vai nos dar medio día

A do traxe floriadiño
Figura máis arrogante
Será a nai do niño
Deus conserve ao fabricante

Ten unha fala que non mora
Bonita e aquela outra
Vai finos placos, señora
Un códalo de empanada

E escoito, boa familia
Flor de vello serafín
Anda coa man no bolsillo
Creo que ha de ser para min

Flor de vello serafín
Ao fin repetiremos
Anda cas mans do diñeiro
Non aprete, moito menos