Текст песни 29 - Oğulçet

Kaçmak istediğimde yordu kalbimi heveslerim
Artık kaçmasamda yakalardı kalemim
Koştuğum bu ritmimi özler mi nefesim
Nasılda kudurtdu beni sustukca sözlerim
Yaşımda 29 oğulçette neyin nesi
Diyenler desin daha bu benimdi kaderim
Yolum kararsa yine simsiyah bir geceye
Yazar bir şarkı söverim yine geçmişe
Belki yıllar önce deneyip yeninlen sesim
Şimdi Kaybolsam bil rapimi tutar elim
Kimse bilmez en dibi ben gördüm doğru
Oğul olduğu gibi bugünde yine doğru
Zordu yorduu Hayat herkesi her an yordu
Zordu yaşamaya calışan hevesim
Ellerimde kalan düşlerim hep soldu
Zaman zaman kendime kendime sordum
Düşümdüm durdum kendimi buldum
Büyüdüğümde yanımda artık vardı eşim
Ve Dört kedi babası olan adamdım kendim

Hayat hep uzak
Kurulan düşler tuzak
Kaybolan hayaller tutsak
Uzak mavi göğe

Doğuştan engelim sol kulağım duymaz sesi
Belki öfkenizle sağır ettiniz gençliğimi
Denesenizede artık engeller dizelerim
Ağır gelirse dinlemeyin gerçeğimi benim
Yıllar öncesinde o cocuktum suskun
O cocuk simdi sıkar sözleriyle kursun
Muziği bilmez sesi birazda solgun
Sözleri gelmeyen düşlerine sorgu
Düştüğümde dostum oldu düşmanımdan beter
Düşmem artık sizin yüzünüzden yeter
Bukez üzülerek değil sizin üstünüzden
Oğul süzülerek uçup geçer
Gelip geçer kurduğun düşler Gizlice
Büyüdüğünde yitip giden geçmişe
Bakarsın ellerin boş yine

Hayat hep uzak
Kurulan düşler tuzak
Kaybolan hayaller tutsak
Uzak mavi göğe