Текст песни




Τη μάνα μου θυμάμαι να κλαίει
Όμως έπρεπε να φύγω απ' το σπίτι
Εσύ κι εγώ είμαστε ένα, μου λέει
Ό,τι νιώθω το 'χει νιώσει αυτή ήδη
Δεν ξέρω αυτός ο κόσμος που βγάζει
Μα με κάνει να νιώθω αγχωμένος
Δεν είμαι αρκετά μορφωμένος
Αλλά έχω γνώση γιατί είμαι αρκετά πληγωμένος
Γυρεύω τον έρωτα
Άσ' το κυνήγι της σάρκας
Άνοιξέ μου άμα θες της καρδιάς σου
Θα αποδείξω ότι δεν είμαι μαλάκας
Κράτα το χέρι μου κι άσε με
Να σ' οδηγήσω όπου θες
Αστέρι που έπεσε πάνω μου γίνε
Γι' αυτό κάνω ευχές
Εύχομαι να γίνει αλήθεια
Εύχομαι όλα να 'ναι εντάξει
Εύχομαι ψηλά ποτήρια
Και κανείς μας να μη κλάψει
Έχω χάσει τόσους γύρω μου
Τα μαύρα είναι συνήθεια στον κύκλο μου
Βασιλάκη μου, να είσαι καλά
Θα προσπαθήσω να τα πούμε στον ύπνο μου
Ο Γιώργος με τον Μήτσο τα ξέρουνε
Ξέρουνε όλο το background
Νιώθω χωμένος στη γη σαν νεκρός
Ο μόνος λόγος να με πεις underground
Ένιωθα σαν να 'μουνα χαμένος
Όμως είδα φως και με τράβηξε το δικό σου χέρι
Συγχώρεσέ με άμα κάτι παραλείψω ή ξεχάσω
Ένα μυαλό έχω χειμώνα καλοκαίρι
Έχω περάσει τα πιο δύσκολά μου χρόνια στα τριάντα
Κι άλλα δύο που ήμουνα στα οχτώ μου
Μιλάω για συμβάντα
Που με έκαναν να κάνω στην μπάντα τον εαυτό μου
Άμα θα σου τα 'λεγα, θα νόμιζες
Ότι στο ημερολόγιο είναι Απριλίου
Η έκθεση θα είναι πάντα δύσκολη
Και δεν μιλάω για αυτή του σχολείου
Κράτα το χέρι μου κι άσε με
Να σ' οδηγήσω όπου θες
Αστέρι που έπεσε πάνω μου είσαι
Άλλο δεν κάνω ευχές
Εύχομαι να είναι αλήθεια
Εύχομαι όλα να 'ναι εντάξει
Εύχομαι ψηλά ποτήρια
Και κανείς μας να μη κλάψει ποτέ



Авторы: Dasopoulos Stefanos, Manoliadis Emmanouil



Внимание! Не стесняйтесь оставлять отзывы.
Загрузка
Загрузка