Yad Begir - Putak перевод на немецкий

Yad Begir

ورس 1:
یاد بگیر همیشه تو زندگیت
واسه دو نفر باید جونو دل بدی
اولی پدری که واسه برد تو زندگیشو باخت
دومی مادری که با دعاهاش زندگیتو ساخت
بابا آب داد
بابا نان داد
هم توهم من خوب میدونیم که بابا جان داد
پدرم از غمگینیه اون بار نگات له شدم
مادرم بی تو با خاطره ها چه کنم
به احترامشون بلند شو
انقدرگل کشیدی که ریه هات مثه هلند شد
این شهر شلوغ وفا نداره
هر تیکش یه مشکلیه
هیچ کجاییش هیچ صفا نداره
بچه که بودیم به رفتگر محل درود
اخر هفته با پدرو مادرمون میرفتیم ددر دودور
بزرگ شدیم پیچوندیم
جا دوچرخه با رفیقامون موتور میروندیم
این بودیم این شدیم
کاش بچه بودیم یادمون میدادن
بزرگ شدیم یادمون نره کی بودیم کی شدیم

ورس 2:
بیخیال غمو غصه و دردها
بیخیال همه لاشیا همه نامردا
به خودت بگو از امروز شروع میکنم
زندگیمو میسازم به امید فردا
یه بعد جدید درست کن
پر از پروتوئین و فسفر
احترام اوله کار
شروعی با صداقت
کم حرف بزن گوش کن تو جمع
همیشه باش صدا قطع
برو جلو با صراحت
به زندگی بگو ارادت
هی نگو که بدبخت ترینم
بجاش بگو سرسخت ترینم
کلی تجربه به دست آوردم
بعد از اینکه از هر درد پریدم
شیشه رو بده پایین یه هوایی بخور
یه نگاهی به بیرون بنداز
دقیق گوش کن به باد وبی صدایی
اون سیگارو پرت کن بره
تو کلت اینو حک کن
که یه عاشق وقتی با خنده گفت دوست دارم
حتما حاجی شک کن بهش
آب و با دونه میخوام
ازون راه خوبه میخوام
گریه مردو زن نداره
بشکن...
ولی فردا من از تو چال گونه میخوام

Lerne

Strophe 1:
Lerne, immer in deinem Leben
musst du für zwei Menschen Herz und Seele geben:
Erstens, ein Vater, der für deinen Sieg sein Leben opferte,
Zweitens, eine Mutter, die mit ihren Gebeten dein Leben formte.
Papa gab Wasser,
Papa gab Brot,
Sowohl du als auch ich wissen gut, dass Papa sein Leben gab.
Mein Vater, durch die Traurigkeit deines damaligen Blicks wurde ich zerdrückt.
Meine Mutter, was soll ich ohne dich mit den Erinnerungen tun?
Steh auf aus Respekt vor ihnen.
Du hast so viel Gras geraucht, dass deine Lungen wie Holland wurden.
Diese überfüllte Stadt kennt keine Treue.
Jeder Teil davon ist ein Problem.
Nirgendwo darin gibt es Frieden oder Freude.
Als wir Kinder waren, grüßten wir den Straßenkehrer der Nachbarschaft.
Am Wochenende gingen wir mit unseren Eltern spazieren.
Wir wurden erwachsen, wir bogen ab.
Statt Fahrrädern fuhren wir mit unseren Kumpels Motorrad.
Das waren wir, das sind wir geworden.
Ich wünschte, man hätte uns als Kinder gelehrt,
damit wir, wenn wir erwachsen sind, nicht vergessen, wer wir waren und wer wir wurden.

Strophe 2:
Vergiss Kummer, Sorgen und Schmerzen.
Vergiss all die Mistkerle, all die Ehrlosen.
Sag dir selbst: Ich fange heute an.
Ich baue mein Leben auf, in der Hoffnung auf morgen.
Erschaffe eine neue Seite an dir,
voller Protein und Phosphor.
Respekt ist das Wichtigste.
Ein Anfang mit Ehrlichkeit.
Sprich wenig, höre zu in Gesellschaft.
Sei immer leise.
Geh voran mit Direktheit.
Sag dem Leben: Mit Ergebenheit.
Sag nicht ständig, dass du der Unglücklichste bist.
Sag stattdessen: Ich bin der Hartnäckigste.
Ich habe eine Menge Erfahrung gesammelt,
nachdem ich über jeden Schmerz gesprungen bin.
Mach das Fenster runter, schnapp etwas Luft.
Wirf einen Blick nach draußen.
Höre genau auf den Wind und die Stille.
Wirf diese Zigarette weg.
Präge dir das in deinen Kopf ein:
Dass, wenn ein Liebender lachend "Ich liebe dich" sagt,
du, Kumpel, definitiv daran zweifeln solltest.
Ich will Wasser und Samen.
Ich will diesen guten Weg.
Weinen kennt keinen Mann oder keine Frau.
Brich zusammen...
Aber morgen will ich Grübchen von dir sehen.